Post
Mbi Festen e tejet Shejtes Virgjinës MARI Mbretneshë
Në lutjen e hyemjes (introit) të Meshës së Festës së KRISHTIT Mbret, Kisha i kërkon Hyjit nënshtrimin shejt të popujve të botës, sidomos të atyne jokatolikë, ndaj Pushtetit t’bekuem e hyjnuer të JEZU-KRISHTIT, në mnyrë që kshtu Paqja e KRISHTIT, që asht Paqja e vërtetë, të përhapet e shtrihet në botën mbarë, për të miren e individve, familjeve e kombeve. Me fjalen ‘Paqe’ nënkuptojmë tana bekimet dhe të mirat e shpirtit dhe të trupit, jo vetëm në rangun personal por edhe në até familjar e shoqnuer.
JEZU-KRISHTI si Zot âsht Krijuesi jonë, i tânë njerzve pa përjashtim, e për rrjedhojë Aj ka të drejtë sunduese mbi të gjithë né, krijesat e Tija :
« E tânë toka të druejë Zotin; të gjithë banorët e botës t'jenë n'admirim para Tij, sepse Aj foli dhe ata u bâne; Aj urdhnoi dhe ata u krijuen. » (Psalmi 32:8)
Për mâ tepër, si rezultat i Bashkimit Hipostatík, ku Persona e Dytë e t'Shêjtnueshmes TRINI mori Natyren njerzore n'barkun e papërlyem të tejet shejtes Virgjinës MARI, JEZU-KRISHTI, jo vetëm si Zot por edhe si Njiri, e sidomos në sajë të Pasionit të Tij shëlbues, ka të drejtë sunduese mbi të tânë njerzit dhe krijésat. (Papa Piu XI, Incikliku « Quas Primas », paragrafi 13.)
Ashtu si Mbreti nuk mundet me u nda prej mbretnisë së tij, ashtu edhe Mbretnesha nuk ndahet prej Mbretit, dhe të dy s’bashkut mbretnojnë mbi të njejtat subjekte. Prandej edhe tejet shejtja Virgjina MARI ka të drejta të përbashkta sunduese mbi tanë universin. Kjo e drejtë i vjen jo vetëm si Nanë e Mbretit dhe Zotit tonë JEZU-KRISHTIT, por sepse prej Vullnedit hyjnuer, Ajo kishte nji pjesë t’jashzakonshme në vepren kapitale të Shelbimit t’përjetshëm. Kshtu pra, ashtu si KRISHTI asht Zoti dhe Mbreti jonë prej nji të drejtë të veçantë, mbasi JEZU-KRISHTI na ka shelbue, edhe tejet shejtja Virgjina MARI asht Zoja dhe Mbretnesha jonë, jo vetëm në sajë të zgjedhjes hyjnore si Nana e Zotit, por edhe për shkak të mnyrës së veçantë me të cilën Ajo ka bashkpunue për shelbimin tonë, tuej dhanë substancen e vet, tuej na E dhanë Shelbuesin vullnetarisht për shpëtimin tonë, dhe tuej dishirue, tuej u lutë dhe tuej bashkpunue me shelbimin tonë në nji mnyrë krejt unike (P. Piu XII, « Ad Caeli Reginam », 1954).
« Concéde nobis, quǽsumus, Dómine : ut, qui solemnitátem beátae Maríae Vírginis Regínae nostrae celebrámus ; eius muníti præsídio, pacem in præsénti et glóriam in futúro cónsequi mereámur. Per Dóminum... »
« Denjoni me na dhurue hirin, o Zot, ndërkohë që na celebrojmë solemnitetin e tejet shejtes Virgjinës MARI Mbretneshës tonë, që na të forcohena prej mbrojtjes të saj dhe të meritojmë me pasë paqen në kyt botë dhe lavdinë në boten tjetër... » (Prej lutjes t’hyemjes (Introit) të Meshës së 31 Majit të tejet shejtes Virgjinës MARI Mbretneshë)
Dy elementa kryesuer bijnë në sy në lutjen e masipërme : s’parit kërkohet forca mbinatyrore nën mbrojtjen dhe me ndërmjetsinë e Nanës tenZot, për me përballue betejat kundër djallit, botës dhe njirit të vjetër; s'dytit, Kisha lutet me pasë Paqen e KRISHTIT në kyt botë dhe lavdinë në lumninë e përjetshme të Parrizit. Nevoja e Forcës mbinatyrore, dhunti e SHPIRTIT-SHEJT, pasqyron luften vazhdueshme të Kishës militante mbi tokë, nën mbrojtjen e Mbretneshës së universit, dhe përmes ksaj lufte shejte Kisha i kërkon Bashkortit të Saj hyjnuer, Princit të Paqes, me ndërmjetsi t’Zojs tejet shejte, Paqen në Mbretninë e KRISHTIT dhe Zojs t'Bekueme Mbretneshë, ktu n'kyt botë, dhe mandej lumninë në tjetrën. Të dy Papët, si në Meshen e KRISHTIT Zot ashtu edhe në até të tejet shejtes Virgjinës MARI Mbretneshë, theksojnë domosdoshmëninë e RESTAURIMIT PUBLIK E ZYRTAR TE PAQES SE VERTETE KRISTJANE NE MBRETNINE E JEZU-KRISHTIT Mbret dhe Virgjinës MARI Mbretneshë, NE KYT BOTE, ashtu siç ka kenë e realizueme konkretisht gjatë afro 1500 vjetve, qysh prej Mbretit Konstantin e deri në kohen e herezisë protestante, por edhe ma vonë në disa shtete katolike në Europë, Amerikë e ma gjanë.
Në të kundërt, kisha postkonçiljare antikatolike-moderniste që okupon sod ilegjitimisht Vatikanin dhe dioqezat mohon realizimin n'shoqní të Mbretnisë socjale të JEZU-KRISHTIT Mbret dhe tejet shejtes Virgjinës MARI Mbretneshë. Përmes ksaj herezíje moderne, kisha e vatikanit II refuzon me njoftë autoritetin suprem të JEZUSIT mbi shoqnínë njerzuere, e cila e organizon jeten e saj individuale dhe socjale sikurse Zoti mos t'egzistonte. Papa Piu XI komenton se njêna prej pasójave shkatërruese të ksaj indiferéncet fetare, që çon në apostazí t'përgjithshme, âsht hupja dhe shkatërrimi i vetë ksaj shoqníjet laike, e cila zëvendson dashtnínë për Zotin dhe t'afërmin me frytetet e saja t'hídhuna : krenarinë dhe egoízmin.
Mohimi i Doktrinës socjale të KRISHTIT Zot apo mosnjohja konstitucjonale publike, prej tana kombeve, e JEZU-KRISHTIT Zot e Mbret dhe e tejet shejtes Virgjinës MARI, si Nana e Zotit dhe Mbretnesha e universit, mohon vetë Shkrimet Shêjte, përbuz vetë Fjalën hyjnore që ka kërkue e kërkon, me anen e organit të saj mbi tokë, Kishës Katolike, vendosjen universale e sovrane të Pushtetit mbretnuer të JEZU-KRISHTIT e Nanës s'Tij tejet shejte, n'rangun shpritnuer dhe n'até shekullar, për mâ t'madhen lavdí t'Zotit dhe shelbimin e shpírtnavet. Tuej u mohue KRISHTI Mbret aktualisht mohóhet vetë Lutja "ATI Ynë", ku kërkohet publikisht ardhja e Mbretnís hyjnore mbi tokë :
"Ardhtë Mbretníja Juej, u baftë Vullnesa Juej, si n'Qiell ashtû edhe mbi tokë".
Ardhja e ksaj Mbretníje nuk âsht vetëm për fundin e botës, si pretendon blasfemisht kisha moderniste postkonçiljare, por për çdo kohë, sod e përgjithmonë, ashtû si ka msue dhe veprue konkretisht Kisha Katolike ndër shekuj, për vendosjen dhe përhapjen e Mbretnísë së KRISHTIT Zot në botë. Mbretnitë e lavdishme katolike n'histori janë dishmija ma e mirë kundër blasfemave moderniste e apostate.
« Ktû mbi tokë Mbretníja e Tij (e JÉZUSIT) âsht edhe tash e pranishme, si mister; por me ardhjen e KRISHTIT [në fundin e botës], ajo ka me mbrrí perfekcjonin. » (Prej dekretit të pseudo-Konçilit II t'Vatikanit "Gaudium et Spes")
Mbretníja e JEZU-KRISHTIT mbi tokë nuk âsht si mister por asht nji Mbretní e vërtetë, konkrete dhe reale, ashtu si ka egzistue historikisht gjatë mija vjetësh mâ parë, e ashtu si egziston edhe sod e përgjithmonë, gjithkund ku t'Krishtênë të devoçëm shpallin publikisht të drejtat e Zotit dhe Mbretit tonë JEZU-KRISHTIT dhe Nanës së Tij tejet shejte, Virgjinës MARI Mbretneshë. Logjet e mallkueme anmike po përpiqen me tana mnyrat me fshi edhe vetë kujtesen e ksaj Mbretnije t'bekueme dhe lavditë e saja në kohët e ndritçme të Fesë e begatisë kristjane, por dyert e ferrit nuk kanë me triumfue kurrë kundër Kishës Katolike të JEZU-KRISHTIT, dhe nuk asht e largët dita kur kjo Mbretní shejte ka me u rivendosë edhe nji herë publikisht, pavarsisht demonve e masonve, në tanë boten, me triumfin e Zemrës së Papërlyeme të Zojs së Bekueme në Paqen e Fatimas. « Do të mbretnoj pavarsisht anmiqve të Mij », i pat thanë Zoti e Mbreti jonë JEZU-KRISHTI shejtes Marguerite-Marie Alacoque.
"Mbretníja e KRISHTIT Mbret përfshin jo vetëm kombet katolike, jo vetëm personat e pagzuem,... t'cilët kanë râ n'gabime, ose janë ndâ prej Kishës Katolike prej shizmes, por edhe ata që janë jashtë Fesë Katolike; kshtû pra, i tânë njerzimi âsht nën fuqinë e JEZU-KRISHTIT." (Papa Leoni XIII, Incikliku "Annum Sacrum", 25 Maj 1899)
Ata që i shmangen ksaj fuqie hyjnore mbesin prapseprap subjekte të Mbretit të mbretënve dhe Krijuesit të universit dhe do t'i nënshtrohen Atij, n'kjoft se jo prej dashtnisë, si t'lumë në Parriz, atherë prej gjykimit hakmarrës hyjnor, si t'mallkuem në Ferr.
« Asht dogmë feje se JEZU-KRISHTI nuk iu dha njerzimit vetëm si Shelbues por edhe si Ligjdhanës, të Cilit e kena për detyrim me iu bindë..., dhe ata që i mbajnë Ligjet e KRISHTIT shpallin dashtninë e tyne për Mjeshtrin Hyjnor dhe Shelbuesi u premton se ata kanë me ndejë në dashtninë e Tij...; ''ATI i ka lanë çdo gjykim Birit'' (sh'Gjoni 5:22), dhe në kyt fuqi përfshihet e drejta me shpërblye dhe me dënue të tanë njerzit, sepse kjo e drejte asht e pandashme prej asaj gjykuese. Fuqia ekzekutuese gjithashtu i takon KRISHTIT sepse të tanë duhen me iu bindë Udhnimeve të Tija hyjnuere dhe kërkush nuk mundet me i pshtue... » (Papa Piu XI, Inc. 'Quas Primas', 1925, paragr. 14)
Kisha moderniste postkonçiljare krahas ndryshimeve të shumta blasfemuese e heretike në Fé e Moral ka ndryshue (korruptue) natyrisht edhe disiplinen e liturgjinë katolike, ndër të tjera për me i pëlqye « vllazënve të ndamë protestantë », por si qëllim kryesuer për me përgaditë terrenin drejt krijimit të nji kishe humanitare botnore (satanike), të cilën e ka profetizue edhe Papa sh'Piu X në Letren e tij mbi Sionin; kjo kishë totalisht antikristjane planifikohet me kenë elementi fetar i urdhnit të ri botnuer judeo-masonik, që po përgadisin elitat satanike çifute.
Aj që largohet prej Kishës Katolike të JEZU-KRISHTIT, si kanë ba protestantat, nuk quhet ma vlla por heretik. Kjo kishë moderniste nuk feston ma tejet shejten Virgjinën MARI Mbretneshë me 31 Maj, ashtu si urdhnon Kisha Katolike e JEZU-KRISHTIT por ka vue nji « festë » me 22 Gusht, që e titullon « Përkujtimorja e Shejtes Virgjën Mari Mbretneshë». Nji përkujtimore pra, nji kujtesë a relike e kohve t'kalueme por n'asnji mnyrë nji aktualitet konkret apo aspiratë e dishirueme. Masonerija dhe komunizmi, dy tentakulat kryesuere të judaizmit ndërkombtar apo të sinagogës së satanit, si e quen me të drejtë shën Gjoni Apostull, gjithmonë kanë andrrue e punue me shkatrrue me themel çdo monarki sidomos ato katolike, për me themelue mbi rrenojat e tyne republikat e veta satanike. A nuk ishin bijtë e djallit, siç janë me të vërtetë masonët e komunistat, ata që luftuen ethshëm dhe përmbysen monarkitë e mëdha franceze, austro-hungareze, spanjolle e tjera dinasti ?
« Deri tani, ne kemi mundur të rrëzojmë pjesën më të madhe të froneve europiane. Pjesa që mbetet do të bjerë në të ardhmen e afërt. Rusia e ka pranuar tashmë sundimin tonë. Franca, me qeverinë e saj masonike, është nën pushtetin tonë. Anglia, e varur nga financat tona, është nën thundrën tonë; protestanizmi i saj është shpresa jonë për të shkatërruar Kishën Katolike. Spanja dhe Meksika janë vetëm lodra në duart tona. Shumë vende të tjera, përfshi edhe U.S.A., i janë nënshtruar planeve tona.
"Por Kisha Katolike është akoma gjallë..."
"Ne duhet ta shkatërrojmë atë pa më të voglën vonesë dhe pa asnjë mëshirë. Pjesa më e madhe e mediave në botë është nën kontrollin tonë. Le të nxisim pra, në një mënyrë akoma më të dhunshme, urrejtjen e botës kundër Kishës Katolike. Le të intensifikojmë aktivitet tona në helmimin e moralit të joçifutëve. Le të përhapim shpirtin e revolucionit në mëndjet e njerëzve. Ata duhet të përbuzin patriotizmin, dashurinë për familjen; ata duhet të konsiderojnë të qënurit katolik si një turp dhe bindjen ndaj Kishës së tyre, si një skllavëri degraduese. Në këtë mënyrë, ata do të bëhen të shurdhër dhe të verbër ndaj thirrjeve dhe parandalimeve të Kishës kundër nesh. Mbi të gjitha, le të bëjmë të pamundur ribashkimin e kristianëve jashtë Kishës Katolike [protestantët, ortodoksët] me këtë Kishë si dhe futjen e jokatolikëve në Kishën katolike. Në të kundërt, pengesa jonë më e madhe kundër sundimit tonë do të forcohej dhe e gjithë puna jonë nuk do të kryhej. Komploti ynë do të zbulohej; me një shpirt hakmarrjeje, joçifutët do të ktheheshin kundër nesh, dhe sundimi ynë mbi ta nuk do të realizohej më kurrë."
"Mos të harrojmë se përsa kohë që armiqtë tanë të Kishës Katolike do të jenë aktivë, ne nuk do të bëhemi kurrë zotët e botës... Dhe mos të harrojmë kurrë se Mbreti i ardhshëm çifut nuk do të mbretërojë kurrë përpara se Papa në Romë të rrëzohet së bashku me të gjithë Mbretërit joçifutë në të gjithë botën. » (Prej nji fjalimi në nji lozh judeo-masonik (bnaj-brith), "Catholic Gazette", shkurt 1936)
O djaj me trajta njerzore, kot lodheni se nuk keni çka i bani Kishës Katolike Romake të JEZU-KRISHTIT Zot e Mbret, sepse asht vetë Zoti që e mbron dhe lufton për té; mjerë ju e shpirtnat tuej po vazhduet n'kyt rrugë tuej t'mallkimit !!!
AKTI I KONSAKRIMIT TE NJERZIMIT ZEMRES TEJET SHEJTE TE KRISHTIT MBRET
O tejet i buti JEZUS, Shelbues i njerzimit, hídhni nji shikim drejt nesh, që jena përkulë përvujtnisht para elterit Tuej. Na jena Tuejt, na dona me kênë Tuejt ; dhe n'mnyrë që t'bashkohena me Ju sa ma shumë, sejcili prej nesh i konsakrohet spontanisht Zêmrës Tuej tejet shêjte.
Shumë nuk ju kanë njoftë ndojherë, shumë kanë përbuzë Urdhnimet Tueja dhe Ju kanë tradhtue. O JEZUS i Mshirshëm, kini mshirë për ata dhe për kta, dhe denjoni me i tërhjekë të tanë drejt Zêmrës Tuej tejet shêjte.
Zot, denjoni me kênë Mbreti, jo vetëm i besimtarve katolikë që nuk janë largue kurrë prej Jush, por edhe i fmijve plangprishës që Ju kanë braktisë ; bàni që t'hyjnë pa vonesë në shpinë atnore, për mos me mbarue prej mizerjes dhe ûjës.
Jíni Mbreti i atyne që jetojnë në gabim apo që përçamja i ka ndâ prej Jush ; çójini në portin e t'vërtetës dhe të bashkimit të Fesë, në mnyrë që s'shpejtit mos t'ketë mâ veç nji gregjë dhe veç nji barí.
Jini Mbreti i tanë atyne që vazhdojnë me kênë t'hupun në terrinat e idhujtarisë apo t'islamizmit, dhe mos refuzoni me i tërhjekë të tanë në driten e Mbretnisë Tuej.
S'mbramit, shifni me mshirë fmijtë e atij populli që dikur ishte i preferuemi Juej ; edhe mbi ata u ultë, por sod si Pagzim jetet dhe shelbimit, gjaku që n'at kohë ata e thirrshin mbi krenat e tyne.
Nepjani, o Zot, Kishës Tuej nji liri t'sigurtë e pa pengesa ; nepjani tanë popujve rregullin dhe paqen. Bani që, prej njênit skaj t'botës në tjetrin, veç nji zâ ushtoftë : Kjoft lëvdue Zêmra Hyjnore e JEZU-KRISHTIT që na ka sigurue shelbimin ! Ksaj Zêmre i kjoft nderi dhe lavdíja në shekuj të shekujve ! Ashtu kjoft.
RRNOFT KRISHTI MBRET !
RRNOFT SHEJTA VIRGJEN MARI MBRETNESHE !
