giovedì, aprile 03, 2025

 GJON PALI II PASKA LUFTUE KOMUNIZMIN ?



Vatikan : 22 Mars 1984. GjPII pret buzagaz antarë të Masonerisë çifute B'nai B'rith, që punojnë pa pushim për Urdhnin e Ri Botnor antikatolik.


14 Maj 1999 : Në Vatikan, me nji akt apostazijet kundër Fesë Katolike, 
Gjon Pali II puthi publikisht Kur'anin, librin prrallor e idhujtar të muslimanve, 


Apostazia në Assisi : 27 Tetor 1986


Mbas 1945, edhe pse simbas mediave publike simbolizonte persekutimin në Poloni, Karol Wojtyla Katz figuronte mes çifutve dhe komunistave të rangut të naltë. Në fakt, nanen e kishte me origjinë çifute. Qysh në fillimet e karrierës së tij njifej si prift progresist, afër me lëvizjen e kripto-komunistave Znak dhe Pax. Wojtyla ishte dishepull i egzistencialistave Max Scheler dhe Hussert, e përkrahës i panteistit dhe masonit apostat Teilhard de Chardin, si dhe i antropologut Rudolf Steiner (të tanë kta "shembuj frymzues" ishin antikatolikë t'dalluem).

Nuk duhet harrue fakti jo shumë i njoftun se Wojtyla, ishte Rotarian, pra antar i shoqnisë masonike Rotary Club, shoqni motër me organizatat komuniste. Simbas Ligjeve kishtare (kanoni 2335), kushdo që nep emnin për me u bâ pjesë e shoqatave masonike (si Rotary Club) apo të tjerave të ngjashme, si ato komuniste apo anarkiste, merr automatikisht çkishërimin :
« P Mariel, "Le società occulte che dominano il mondo", cit., p. 7. Club come il Rotary, il Rotaract, il Lions, il Kiwanis, la Round Table (da non confondersi con quella di C. Rhodes, di ben altro spessore!), il Soroptimist ecc., servono agli iniziati da "riserve di pesca": del resto ll Rotary, il più noto e antico fra detti club - incontestabile veicolo, al pari degli altri, degli ideali massonici di fraternità, solidarietà e universalità - venne fondato a Chicago il 23 febbraio 1905 da un massone d'alto rango, l'avvocato Paul E. Harris (1808-1947) e da altri 3 colleghi, massoni come lui. (v. P. Rosario Esposito, "Le grandi concordanze tra Chiesa e Massoneria", Firenze, Nardini editore, 1987, p. 335). In quel libro, al capitolo IX, il paolino P. Esposito sottolinea la matrice e l'ispirazione massoniche del Rotarv). Riferisce Omero Ranelletti nel suo "Il Rotary e la Chiesa Cattolica" ("Quaderni di Realtà Nuova", Milano, Istituto Culturale Rotariano, 1991) che nel 1981 Giovanni Paolo II ricevette dalle mani del Presidente inter-nazionale le insegne di "Paul Harris Fellow" (p. 13), e che "oggi fra i rotariani italiani si annoverano ben 5 cardinali, dieci arcivescovi, diciannove vescovi e tanti prelati" (ibid.). Per l'appartenenza di Giovanni Paolo II al Rotary v. anche la rivista ufficiale del Rolary italiano del 9 settembre 1980, lettera intitolala "Una precisazione sull'articolo: "La massoneria va a Canossa?", ripresa dalla rivista della massoneria italiana "Hiram", nov.-dic. 1986, a firma di Lamberto Mosci, Governatore del 203° distretto rotariano. Qui l'Autore, prendendo spunto da una riunione dei Rotary torinesi, alla quale intervenne l'allora Gran Maestro della massoneria italiana, Armando Corona, dopo aver esaltato i "valori spirituali comuni alla massoneria e al Rotary Club", fa presente che è caduta la scomunica nei confronti della massoneria e i divieti canonici nei confronti del Rotary. A sostegno del suo assunto afferma, né risulta che questa autorevole e pubblica affermazione sia stata smentita, che "lo stesso Pontefice Giovanni Paolo II è un Paul Harris Fellow", vale a dire un rotariano. Il fatto è tanto più sconcertante quando si apprende che la "Rotary Foundation" sostiene la diffusione del "Notiziario della Buona Volontà Mondiale", organo neopagano e neognostico del "Lucis [lucifero] Trusr", (v. supplemento al numero 1/1995 del detto Notiziario).» (Epiphanius, "Massoneria e sette segrete - La faccia occulta della storia", quarta edizione 2008, pp. 769-770)
Wojtyla ishte i preferuemi i Zenon Kliszkos-it, presidentit të Parlamentit polak dhe ideologut kryesor të Partisë komuniste në Poloni, i cili kishte votue disa herë vetëm për zgjedhjen e Wojtylës si ipeshkëv i Krakovisë. Në fakt deri atherë, Wojtila nuk kishte dënue asnjiherë persekucionin komunist në vendin e tij, as privatisht e as publikisht. Kshtu p.sh., mbas arrestimit të bujshëm dhe shokues të Arqipeshkvit të Krakovisë Baziak dhe ipeshkvit të tij ndihmës, Stanislaw, Wojtyla (i kosakruem tashma meshtar me 1 Nanduer 1946) nuk bani asnji lloj reagimit, por dy ditë mbas arrestimeve shkoi me pushime për ma bâ ski në male. Dy javë ma vonë, mbasi arqipeshkvi Wyszynski (i cili kundërshtonte vazhdimisht kandidaturen e Wojtylës për Arqipeshkëv të Krakovisë) u ngrit në rangun e kardinalit, aj denoncoi publkisht arrestimin e Arqipeshkvit Baziak. Si rrjedhojë, qeveria komuniste polake i hoqi të drejten me dalë jashtë Polonisë, ndërkohë që Wojtyla mundej me dalë jashtë vendit, pa asnji lloj vështirsijet, natyrisht me lejen e qeverisë komuniste polake, mbasi ashtu si edhe në vendet e tjera të bllokut komunist, duhej viza e qeverisë me dalë jashtë shtetit. Vlen me u përmendë fakti se kundër dishirës së anti-komunistit të vendosun, Kardinalit Wyszynski, i cili refuzonte kategorikisht Wojtylen si arqipeshkëv të Krakovisë, tue kundërshtue për afro dy vjet veton e Presidentit të Parlamentit polak, komunistit Zenon Kliszko, në favor të Wojtylës, mbas vdekjes se Imzot Baziak, Wojtyla u zgjodh "arqipeshkëv" i Krakovisë, në Janar të 1964. ("Chiesa viva", 430 mensile, settembre 2010, p. 8 )
Kundër shtantazhit të mediave t'kompromentueme publike dhe, për rrjedhojë, kundër koncepteve t'gabueme t'injektueme prej ktyne mediave t'kontrollueme, Karol Wojtyla nuk ka pasë lidhje as me Fenë Katolike e as me Kishen Katolike të JEZU-KRISHTIT, mbasi publikisht aj i ka mohue të dyja.
Patjetër që ideologjia antikatolike komuniste asht dënue gjithmonë prej Kishës Katolike. Kshtu, vlejnë me u përmendë Inciklikët : "Quod Apostolici Muneris" (1878) i Papës Piu IX, "Rerum Novarum" (1892) i Papës Leonit XIII dhe "Divini Redemptoris" (1937) i Papës Piu XI.
Me 15 Korrik 1948, Kisha Katolike nën Papen Piu XII nxori nji Dekret çkishërimit kundër atyne që propagandojnë msimet materialiste dhe anti-katolike të komunizmit ("L'Osservatore Romane", 15 luglio 1948). Në fakt egzistonte edhe në Ligjin kanonik të Kishës (kanoni 2335) çkishërimi ipso facto (automatikisht) kundër atyne që rregjishtroheshin në rradhët e Masonerisë apo organizatave të tjera të ngjashme (ku përfshihen organizatat komuniste, bolshevike e nihiliste) që komplotojnë kundër Kishës dhe autoriteteve të ligjshme civile.
“Institucionet njerzore, publike ose private duhet t’i shërbejnë njeriut.” (Pseudo-Konçili i II i Vatikanit, Dokumenti "Gaudium et spes", paragr. 29)
“Institucionet njerzore, publike ose private duhet t’i shërbejnë JEZU-KRISHTIT.” (Papa Piu XI, Letra inciklike "Quas Primas ", paragr. 29)
“Gjithçka mbi tokë duhet të drejtohet drejt njeriut, si qëndra dhe kulmi i saj.” (Pseudo-Konçili i IIi Vatikanit, Dokumenti "Gaudium et spes", 12, 1)
“Kta anmiq të Revelacionit hyjnuer çojnë n'Qiell progresin njerzuer, dhe me nji çmenduni dhe vrull sakrilegj përpiqen me futë në Fenë Katolike kyt progres dhe disa shpikje filozofike që munden me u përfeksionue me anen e përpjekjeve njerzuere. Feja Katolike asht vepër e Zotit dhe jo vepër e njirit.” (Papa Piu IX, Letra inciklike "Qui Pluribus", 9 Nandor 1846)
Doktrinave revolucionare postkonçiljare Wojtyla i dha hov edhe në Unesco :
"Duhet me forcue njirin dhe me punue për té, e jo për ndonji motiv tjetër, por ekskluzivisht për njirin." (Prej fjalimit të GJP II në Unesco, 2 Qershor 1980 ; cf. "Chiesa viva", settembre 2010)
Asht e dhimbshme me kujtue se në listen e objektivave dhe filozofisë së Unesco-s shkruhen edhe kto fjalë : "Unesco duhet me eliminue çdo vizion ekskluzivisht e primar mbinatyror, tue u bazue mbi nji 'humanizëm mondial' që do t'jetë edhe shkencor, dhe për kyt qëllim asht themelore për Unesco-n me adoptue nji kandvështrim evolucionist." (Ibid. p. 33)
“N'kjoft se ndokush mohon se bota asht krijue për lavdinë e Zotit, atherë aj kjoft mallkue.” (Koncili I Ekumenik i Vatikanit, 1870, Sesioni 3, Kanoni 5)
"Vatikani ka pushue s'thirrunit kryqzatat kundër komunizmit, sepse na nuk e përcaktojmë ma religjionin 'oppio'. Rruga ma e mirë asht shkuemja [n'dialog] drejt njeni-tjetrit. Takimi i ardhshëm mes Gjon Palit II dhe Gorbaçiovit asht dishmi e ktij qëndrimi të ri vatikanas." (Ansa - La Stampa, 22 Nandor 1989)
Dhe Michail Gorbaciov, i zgjedhuni i Zbigniew Brzezinskit, ishte antar i Komisionit Trilateral (pjesë e Elitës satanike që drejton boten) dhe antar i masoniko-satanikes "Lucis Trust" (dikur "Lucifer Trust - Oborri i luçiferit"), sektit satanik ma të fuqishëm që drejton ONU-n. Themeluesja e "Lucis Trust", priftnesha satanike Alice Bailey, kishte planifikue krijimin e nji Religjioni të Ri Botnor, disa tipare të reja t'cilit po i rradhis ktu ma poshtë :
- Jo Krishti i Kryqzuem por Krishti i Njallun do të jetë shêja dalluese e Religjionit të Ri...
- Nji kishë e re e Zotit, e dalun prej bashkimit të tana religjioneve dhe tana grupeve shpirtnore, ka me i dhanë fund herezisë së separatizmit...
- Çkristalizimi i tana religjioneve ka me hjedhë poshtë përfundimsht tana dogmat dhe vendimet që formulojnë t'ashtuquejtunat t'vërteta, mbasi janë shkaktare mosmarrveshjesh...
- e n'fund nuk ka me pasë dallime mes Kishës unike Universale, lozhes së shejte (sic!!!) të tanë masonve të vërtetë dhe rretheve ma të ngushta të shoqnive ezoterike. (Cf. "Chiesa viva", settembre 2010, p. 39)
Kisha Katolike Romake e JEZU-KRISHTIT nuk mundet me ndryshue Fene e Moralin e saj që vjen prej Zotit e jo prej njirit, dhe Hyji e asiston vazhdimisht kyt Kishë t'lavdishme, tue mos e lanë me msue asnji gabim, ashtu si dishmon Bibla dhe Tradita Katolike mijavjeçare.
Kur flas për Kishën e JEZU-KRISHTIT nuk flas për ndërtesa gurit por për at Shoqni hyjnore mbinatyrore ku besimtari hin me Fenë Katolike dhe nuk mundet me ndejë mbrendë pa Fenë Katolike. Ata Katolikë që mohojnë Fenë Katolike, edhe pse endè nuk janë dënue publikisht prej Autoritetit kishtar kompetent, ata para Zotit kanë dalë vetë jashtë Kishës Katolike Romake të JEZU-KRISHTIT, ashtu si deklaron edhe Papa Piu XII, në Letren inciklike "Mystici Corporis Christi", 29 Qershor 1943)
« 105. - Çfarë âsht Kisha ?
» - Kisha âsht shoqníja e Krishtênve të vërtetë, pra e të pagzuemve, që besojnë Fenë dhe doktrinën e JEZU-KRISHTIT, që marrin pjesë në Sakramêndet e Kishës dhe që i binden Barijve të caktuem prej JEZU-KRISHTIT.
» 106. - Prej kujt âsht themelue Kisha ?
» - Kisha âsht themelue prej JEZU-KRISHTIT, i Cili bashkoi besimtarët e saj në Nji shoqní, ia nënshtroi kyt shoqní Apóstujve, me sh'Pjetrin si shefin e tyne, dhe i dha Sakrificen e Meshës, Sakramêndet dhe SHPIRTIN-SHEJT që e mban gjallë.
» 107. - Cila âsht Kisha e JEZU-KRISHTIT ?
» - Kisha e JEZU-KRISHTIT âsht Kisha Katolike Romake, sepse vetëm kjo Kishë âsht Nji, Shêjte, Katolike dhe Apostolike, ashtû si vetë JEZU-KRISHTI e ka dishirue.
» 108. - Pse thoni se Kisha âsht Nji ?
» - Kisha âsht Nji sepse të tanë pjestarët e saj, të cilët s'bashkut formojnë nji trup të vetëm, Trupin Mistik të JEZU-KRISHTIT, kanë pasë [në të kaluemen] dhe kanë me pasë [do të kenë në të ardhmen] gjithmonë të njêjten Fé Katolike, të njêjten Sakrificë të Meshës Shêjte, të njêjtat Sakramênde dhe të njêjtin Shef të dukshëm, Pontifin Romak, Pasardhsin e sh'Pjetrit.
» 109. - Pse thoni se Kisha âsht shêjte ?
» - Kisha âsht shêjte sepse JEZU-KRISHTI âsht shêjt, Shefi i saj i padukshëm dhe SHPIRTI që e gjallnon; sepse në kyt Kishë Sakrifica e Meshës, Sakramêndet dhe Doktrina Katolike janë të shêjta; sepse të tanë pjestarët e saj janë të thirrun me u shêjtnue dhe, realisht, shumë prej tyne janë kênë shêjtën dhe do të bahen shêjtën.
» 110. - Pse thoni se Kisha âsht Katolike ?
» - Kisha âsht Katolike ose Universale sepse ajo âsht themelue për tanë njerzit, i âsht adaptue të tanve dhe âsht e përhapun në krejt globin.
» 111. - Pse thoni se Kisha âsht Apostolike ?
» - Kisha âsht Apostolike sepse ajo âsht themelue mbi Apostujt dhe mbi predikimet e tyne; ajo drejtohet prej pasardhsve të tyne, Barinjve të ligjshëm që, pa ndërpremje dhe pa ndryshime, vazhdojnë me transmetue doktrinën dhe pushtetin.
» 112. - Cilët janë Barinjtë e ligjshëm të Kishës ?
» - Barinjtë e ligjshëm të Kishës janë Papa ose Pontifi mâ i naltë dhe Ipeshkvijtë në bashkim me té.
» 113. - Kush âsht Papa ?
» - Papa âsht pasardhsi i sh'Pjetrit mbi Selinë e Romës dhe në Primatin e tij, që don me thanë, në apostolatin dhe episkopatin universal. Papa, pra, âsht Shefi i dukshëm i tanë Kishës, e cila për kyt arsye quhet Katolike Romake, dhe Vikeri [Përfaqsuesi] i JEZU-KRISHTIT, i Cili âsht Shefi i padukshëm i saj.
» 114. - Çfarë formojnë Papa dhe ipeshkvijtë e bashkuem me té ?
» - Papa dhe ipeshkvijtë e bashkuem me té formojnë Kishen msimdhanse, e cila quhet kshtû sepse ka marrë prej JEZU-KRISHTIT misjonin me i msue të vërtetat dhe ligjet hyjnore tanë njerzve, të cilët marrin vetëm prej ksaj Kishe njohjen e plotë, të sigurtë dhe të nevojshme për me jetue nji jetë të Krishtênë.
» 115. - Kisha msimdhanse a mundet me gabue në msimin e të vërtetave të zbulueme prej Zotit ?
» - Kisha msimdhanse nuk mundet me gabue në msimin e të vërtetave të zbulueme prej Zotit; ajo âsht e pagabueshme sepse, simbas premtimit të JEZU-KRISHTIT, "SHPIRTI i së vërtetës" e asiston vazhdimisht. (sh'Gjoni 15:26)
» 116. - Papa a mundet me gabue kur mson, aj vetë, të vërtetat e zbulueme prej Zotit ?
» - Papa nuk mundet me gabue kur mson, aj vetë, të vërtetat e zbulueme prej Zotit; aj âsht i pagabueshëm, si Kisha, kur, si Barí dhe Msues i tanë të Krishtênve, përcakton doktrinat që lidhen me Fenë ose moralin.
» 117. - Jashtë Kishës Katolike Romake, a mundet nji kishë tjetër me kênë Kisha e JEZU-KRISHTIT ose, s'pakut, me kênë pjesë e saj ?
» - Jashtë Kishës Katolike Romake, asnji kishë nuk mundet me kênë Kisha e JEZU-KRISHTIT ose me kênë pjesë e saj, sepse asnji kishë tjetër nuk mundet me pasë në të njêjten kohë, si Kisha Katolike, elementet dalluese që karakterizojnë Kishen e vërtetë e që janë uniteti, shêjtnija, katoliciteti dhe apostoliciteti. Në fakt, asnji prej kishave, t'ashtuquejtuna kristjane, nuk i ka kto elemente dalluese.
» 118. Pse ka themelue JEZU-KRISHTI Kishen ?
» - JEZU-KRISHTI ka themelue Kishen në mnyrë që njerzit të gjejnë në té nji udhërrfyes të sigurtë dhe mjetet për me mbrritë shêjtninë dhe pshtimin [shelbimin] e përjetshëm.
» 119. - Cilat janë mjetet e shêjtnimit dhe të shelbimit të përjetshëm që gjinden në Kishë ?
» - Mjetet e shêjtnimit dhe të shelbimit të përjetshëm që gjinden në Kishë janë Feja e vërtetë, Sakrifica e Meshës, Sakramêndet dhe ndihma shpirtnuere reciproke, si për shembull, lutja, kshilla dhe shembulli i mirë.
» 120. - Mjetet e shêjtnimit dhe të shelbimit a janë të përbashkta për tanë njerzit ?
» - Mjetet e shêjtnimit dhe të shelbimit janë të përbashkta për tanë njerzit që i përkasin Kishës, pra, besimtarve katolikë, të cilët, në shkrimet apostolike, quhen shêjtën; komunjóni apo pjesmarrja e tyne në kto mjete shêjtnimit âsht, qysh prej atij momenti, nji komunjon shêjtnish në gjana të shêjta.
» 122. - Çfarë nënkupton komunjoni i shêjtnënve ?
» - Komunjóni i shêjtënve nënkupton që të tanë besimtarët katolikë, që formojnë nji trup të vetëm në JEZU-KRISHTIN, përfitojnë prej tanë të mirave që gjinden ose që bahen në kyt trup, që asht Kisha Katolike [Universale], përjashtue rastet kur dishira drejt mkatit bahet pengesë për kyt komunjon.
» 124. - Kush âsht jashtë komunjonit të shêjtënve ?
» - Aj që âsht jashtë komunjonit të shêjtënve âsht jashtë Kishës, si për shembull, të mallkuemit, të pafetë, çifutnit, heretikët, apostatët, shizmatikët dhe të çkishnuemit.
» 125. - Çfarë janë të pafetë ?
» - Të pafetë janë të papagzuemit që nuk besojnë në asnji mnyrë në Shelbuesin e premtuem, pra në Mesinë ose në KRISHTIN; të pafé janë, për shembull, adhuruesit e idhujve dhe muhamedanët.
» 126. - Çfarë janë çifutët ?
» - Çifutët janë të papagzuemit që besojnë në ligjin e Moizit dhe nuk besojnë se JEZU-KRISHTI âsht Mesija ose KRISHTI i premtuem.
» 127. - Çfarë janë heretikët ?
» - Heretikët janë të pagzuemit që, në kryefortsinë e tyne, nuk besojnë ndonji të vërtetë të zbulueme prej Zotit dhe të msueme prej Kishës Katolike; heretikë, për shembull, janë protestantët.
» 128. - Çfarë janë apostatët ?
» Apostatët janë të pagzuemit që mohojnë, nëpërmjet nji akti të jashtëm, Fenë Katolike, në të cilen ata kishin besue deri atherë.
» 129. - Çfarë janë shizmatikët ?
» - Shizmatikët janë të pagzuemit që refuzojnë me kryefortsí me iu nënshtrue meshtarve legjitimë, dhe janë, pra, të ndamë prej Kishës Katolike, edhe n'kjoft se nuk mohojnë asnji të vërtetë fejet.
» 130. - Çfarë janë të çkishnuemit ?
» - Të çkishnuemit janë të pagzuemit e përjashtuem, për gabime shumë të randa, prej komunjonit të Kishës, në mnyrë që ata mos të korruptojnë të tjerët dhe në mnyrë që të dënohen dhe të korrigjohen me anën e ksaj ndihme ekstreme.
» 131. - A âsht dam i madh me kênë jashtë Kishës ?
» - Me kênë jashtë Kishës âsht nji dam shumë i madh, sepse jashtë Kishës nuk gjinden as mjetet e shêjtnimit e as udhërrfyesi i sigurtë me mbrritë në shelbimin e përjetshëm që, për njirin, me të vërtetë âsht gjâja e vetme e nevojshme.
» 132. - Aj që âsht jashtë Kishës a mundet me u pshtue ?
» - Aj që âsht jashtë Kishës për fajin e vet dhe vdes pa pêndesen perfekte nuk pshtohet, por aj që gjindet jashtë Kishës pa fajin e vet dhe jeton nji jetë të mirë mundet me u pshtue nëpërmjet dashtnisë për Hyjin, që të lidh me Zotin, dhe që të bashkon, gjithashtu, në anen shpirtnore, me Shpirtin e Kishës. »
[...] » 232. - Çfarë âsht Feja ?
» - Feja âsht virtyti mbinatyror nëpërmjet së cilës ne besojmë, të mbështetun mbi autoritetin e Zotit, të vërtetat që Hyji na i ka zbulue dhe që na i propozon për besim nëpërmjet Kishës.
» 233. - Ku janë të ruejtuna të vërtetat që Zoti ka zbulue dhe që na i propozon për besim nëpërmjet Kishës ?
» - Të vërtetat që Zoti ka zbulue dhe që na i propozon për besim nëpërmjet Kishës janë të ruejtuna në Shkrimet Shêjte dhe në Traditen.
» 234. - Çfarë janë Shkrimet Shêjte ?
» - Shkrimet Shêjte janë tansija e Librave të shkrueme nën frymzimin e SHPIRTIT-SHEJT, në Beslidhjen e Vjetër dhe në Beslidhjen e Ré, dhe që Kisha i njef si vepren e vetë Zotit.
» 235. - Çfarë âsht Tradita ?
» - Tradita âsht msimi i JEZU-KRISHTIT dhe i Apostujve, i dhanun në formë gojore, dhe i transmetuem nëpërmjet Kishës deri në ditët tona pa ndryshim.
» 236. - Kush mundet, me autoritet, me na msue, tansisht dhe me kuptimin e tyne të vërtetë, të vërtetat e përmbajtuna në Shkrimet Shêjte dhe në Traditën ?
» - Vetëm Kisha Katolike mundet, me autoritet, me na msue, tansisht dhe me kuptimin e tyne të vërtetë, të vërtetat e përmbajtuna në Shkrimet Shêjte dhe në Traditen, sepse vetëm ksaj Kishe Zoti i ka besue depoziten e Fesë dhe i ka çue SHPIRTIN-SHEJT, që e asiston vazhdimisht dhe e pengon me gabue. » (Papa sh'Piu X, "Katekizmi i Doktrinës së Krishtênë", vjeti 1913, kapitulli 6, fq. 29-35; fq. 60-61)
Qëndrimi i ri antikatolik vatikanas vjen prej autoriteteve të reja antikatolike të nji kishe të re antikatolike që ka pushtue Vatikanin dhe dioqezat, qysh mbas vdekjes së Papës Piut XII, profeci që Papa Leoni XIII e kishte pâ vite ma parë :
« Anmiq shumë tinzàrë dhe t'pafé kanë mbushë me idhnim Kishen Katolike, Nusen e Qingjit t'Papërlyem... dhe kanë vue duert e tyne mbi gjithçka që ajo ka mâ t'shêjtë. Njatý ku Froni i sh'Pjetrit dhe i t'Vërtetës kjé krijue si nji dritë për kombet, njatý kta anmiq kanë vue fronin e tyne të neverisë dhe t'mosbesimit, në mnyrë që mbasi t'i bien Bariut [Papës], t'munden me shpërnda grégjen [besimtarët]. » (Prej Egzorçizmit të SH. T. Papës Leonit XIII, kundër satanit dhe djajve t'rebeluem)
Si shkrova ma nalt, Gjon Pali II i ka mohue të dyja : si Fenë ashtu edhe Kishen Katolike të JEZU-KRISHTIT, fakt që dishmon se Wojtyla nuk ka kênë kurrë Papë i Kishës Katolike, por vetëm nji antipapë ma shumë në listen famkeqe. Po rradhis ktu poshtë disa referenca mbështetse, nxjerrë nga artikulli "Papa" Giovanni Paolo II: una beatificazione sacrilega?, prej Don Luigi Villa :
- Wojtyla ishte aj që në librin e tij “Varcare la soglia della speranza”, f. 9, ka shkrue : "Jezusi asht Biri konsubtancial i Atit, po, por edhe mundet me u mohue... Mundet me u refuzue e gjitha kjo dhe me u shkrue me shkroja t'mëdhaja : "Zoti nuk ka Bir (sic !!!) ; Jezu-Krishti nuk asht Biri i Zotit por vetëm nji prej Profetve." (sic!!!) [Shënim i Don Luigi Villa-s : Kjo blasfemë e GJPII na kujton Kabalen rabinike që mohon hyjninë e JEZU-KRISHTIT dhe Misterin Trinitar.]
- Me 15 Tetor 1986, në Francë, Wojtyla mbasi takoi komunitetin antikatolik të Taizes dhe sektarët karizmatik pentekostal të Paray le Monial, u tha se "Kultit të Zemrës Shêjte të JEZUSIT i kishte kalue koha". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Fyemje tejet e randë kundër KRISHTIT Shëlbues ; e për kompensim "aprovon" kultin e Mshirës hyjnore të motër Faustinës, që Dikasteret Romake e kishin bllokue gjithmonë në t'kaluemen].
- Gjon Pali II çoi nji përfasques t'ijin për me drejtue ceremoninë e vuemjes së gurit të parë të xhamisë së Romës, që duket si nji aprovim i religjionit të rrêmë islam, i cili mohon hyjninë e JEZU-KRISHTIT dhe persekuton e vret t'Krishtênët.
- Nji tjetër batutë heretikë e Gjon Palit II : "Nuk ka motiv me u preokupue për shpirtnat e fmijve t'abortuem. Ata janë t'pshtuem sepse mkati origjinal nuk egziston". Kjo fjali asht nxjerrë prej Herman Humpert-it prej librit të Wojtylës "Persona e azione". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Masonët kanë ba gjithçka me demostrue kyt "t'vërtetë" t'ynen. E tashti, nji "pape"... e deklaron publikisht. Pasojat e ktij akti janë të tmerrshme : jo mkatit origjinal, jo shelbimit, jo mishnimit [panevojshëm], jo Krishtit, jo Kishës, gjithçka e rrêmë. E ky keka "Papa i shêjtë", ("il santo subito") ?] Në fakt, në letren e tij "Evangelium Vitae", të 25 Marsit 1995, paragr. 99, Gjon Pali II ka shpallë herezinë se fmijtë mujkan me u shelbue pa Pagzim (sic), ndërkohë që domosdoshmënija e pagzimit të fmijve për shëlbim i ka rrâjët si në Bibël ashtu edhe në Traditen Apostolike (Denzinger n. 102, n. 791). Gjithashtu në "katekizmin" e kishës konçiliare (11 Tetor 1992), i propaganduem rrêjshëm si Katekizmi i Kishës Katolike, n'vend që me thanë 'Katekizmi i kishës së re postkonçiljare', Gjon Pali II ka msue herezinë se egziston shpresa (e shelbimit) për fmijët që vdesin pa Pagzim, (paragr. 1261).
Në të kundërt :
"JEZUSI iu përgjigj dhe i tha : N'kjoft se ndokush nuk rilind përmes ujit dhe SHPIRTIT-SHEJT, aj nuk mundet me hî n'Mbretnínë e Zotit." (sh'Gjoni 3, 5)
"ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ." (ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 3:5)
"Respondit Jesus : Amen amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei." (Joan. III, 5)
τις - anybody, ndokush, not just a man.
"Prej nji njirit mkati hyni në botë, dhe përmes mkatit vdekja, dhe vdekja râ mbi tanë njerzit, të cilët të tanë kanë mkatnue në até (Adamin)." (Romakve 5, 12)
- Gjon Pali II ka ndalue statujen e Zojës së Fatimas me hî në Baziliken e Asizit, për mos me fye shefat e religjoneve të tjera, por ka pranue me vue mbi elterin e Tabernaklit nji statujë të idhullit pagan buda : nji krim kundër Urdhnimit të Parë të Hyjit.
- Në letren "Redemptor hominis et Dominum vivificantem" (4 mars 1979), Gjon Pali II shfaqi nji ndryshim të direktivave të Kishës (postkonçiljare), tue përmendë njirin 100 herë ma shumë se Zotin. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Përpara ktij dokumenti, rruga e t'Krishtênve ishte përcaktue prej vetë JEZU-KRISHTIT : "Un jam Udha, e Vërteta dhe Jeta. Askush nuk shkon te ATI veç përmes Mejet." (sh'Gjoni 14, 6). Por mbrapa, Gjon Pali II shpallë se "rruga e Kishës asht njiri", tue akuzue për rrênë vetë Zotin. (Blasfemë monstruoze).]
- Në të "Drejten e tij Kanonike" (1983) (shkrueme për kishen e re postkonçiljare), Wojtyla ka eliminue shêjat dogmatike të Kishës Katolike "NJI, SHEJTE, KATOLIKE, APOSTOLIKE", për me vue "Komunioni, Ekumenizmi, Kolegjialiteti". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Ndërkohë, në mnyrë të rrême dhe hipokrite, vazhdohet me u rrecitue në dioqeza Credo-ja : NJI, SHEJTE, KATOLIKE, APOSTOLIKE].
- Në letren e tij "Redemptor hominis et Dominum vivificantem" (4 Mars 1979), Wojtyla afirmon se "Shelbuesi jonë ka sigurue shelbimin për çdo njiri me Mishnimin e Tij.. qysh prej të Nxanunit' Tij" (herezi), tue pranue kshtu pavarsinë e Kishës prej Fesë, Pagzimit dhe veprave të mira. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Edhe kyt herë, Gjon Pali II akuzon për rrênë vetë Shelbuesin, i Cili mson kjartë : « Dhe JEZUSI u tha Apostujve : "Shkoni në tanë boten dhe predikoni Unjillin çdo njirit; aj që ka me besue dhe ka me u pagzue ka me u shelbue; aj që nuk ka me besue, ka me u dënue. » (Sh'Marku 16:15-16)]
- Gjon Pali II ka bâ nji "teologji" t'ijen personale, nji "nocion të ri të Revelacionit", nji "fé" të ré.
- Për Gjon Palin II egziston nji "humanizëm" i pamvarun prej Hirit të Zotit, prej vetë JEZU-KRISHTIT, prej kultit litugjik, prej Sakramendeve, prej SHPIRTIT-SHEJT ; për GjPII jeta e njirit nuk asht mâ lavdija e Zotit. T'rijve muslimanë, në stadiumin e Kazablankës (Marok), u tha : "Na besojmë në të njêjtin Zot, t'vetmin Zot, Zotin e gjallë". (Në të kundërt, besimi i rrêmë islam nuk beson në hyjninë e JEZU-KRISHTIT. Atherë, si besókena në t'njêjtin Zot?)
- Në nji takim ndërfetar, Gjon Pali II u vetquejt "udhërrfyesi dhe ruejtsi i tana religjioneve të botës", dhe dënoi "fondamentalizmin katolik" (Katoliçizmin e vërtetë tradicional)...
- Në nji tempull luteran në Jeruzalem, GjPII ka deklarue : "Vij drejt jush, drejt trashigimisë shpirtnuere të Martin Luterit, (e si Luteri, GJPII asht heretik dhe sensual) tue paraqitë "spiritualitetin e tij të thellë". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Pra até të nji kryeheretiku, të nji persekutuesi të Kishës Katolike, të nji t'korruptuemi, të nji gjirízi vesesh, të nji vrasësi dhe vetvrasësi.]
- Në Togo, në "pyllin e shêjt" të Lomesë, Gjon Pali II ka marrë pjesë në ceremoni pagane ; pak ditë ma vonë, aj mori pjesë edhe në rite sastanike, në Kara dhe Togoville. [Shënim i Don Luigi Villa-s : A ishte GJPII vikeri i JEZU-KRISHTIT apo vikeri i satanit ?]
- Në Masdras të Indisë, Gjon Pali II mori "krezmimin" e thatë të "lopës shêjte" !!! t'vueme n'ballë prej nji priftneshë të atyne satanikve që kolektivisht thirren me êmnin "Shiva" apo "mirëdashës, vullnetar" ; pra nji "sakramend luçiferian i trinisë së brahmanizmit".
- Në Togo të Afrikës, Gjon Pali II u ba mik i shtrigajve voodoo, adhurues të gjarpnijve, praktikues të orgjive imorale dhe vrasës të fmijve.
- Gjon Pali II ka ndryshue edhe Doktrinen Mariale, tue u largue kshtu, prej Doktrinës tradicionale Mariale të Kishës Shêjte Katolike. Në fakt, në nji audiencë të përgjithshme, aj tha : "Egzegjetët tashti pranojnë unanimisht se pasazhi i Gjenezës, në origjinalin hebraik (sic), i atribon veprimin e gjarpnit jo drejtpërdrejt mbi "Gruen" por mbi pasardhjen e saj". [Shënim i Don Luigi Villa-s: Edhe ktu, GjPII asht kundër Doktrinës së përhershme katolike.]
- N'nji tjetër audiencë t'përgjithshme, GjPII tha : "Në favor të Xanunit t'Papërlyem citohet shpesh si dishmi biblike kapitulli XII i Apokalipsit, ku flitet mbi "Gruen" e veshun me diell ; por egzegjeza aktuale devijon për me identifikue në kyt "Grue" komunitetin e popullit të Zotit, që ka me dhanë në jetë, mes dhimbjeve, Mesinë e rinjallun" (!!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Kjo asht nji tjetër "përmbysje" e Doktrinës që Kisha ka msue gjithmonë.]
- Edhe në nji tjetër audiencë të përgjithshme, GjPII tha se "JEZUSI, mbi Kryq, nuk ka shpallë zyrtarisht "Amsinë universale" të Virgjinës MARI, por ka instaurue nji raport amnuer (prej nane) me dishepullin e preferuem" (!!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Edhe kjo batutë e gabuem dhe fantaziste e Gjon Palit II asht kundër Doktrinës Mariale t'përhershme.]
- Mbi "Titujt Marialë", në Akademinë Mariale Pontifikale Ndërkombtare, GjPII tha : "Nji përkufizim i 'Titujve Marialë' të 'Avokates', 'Bashkshelbueses' dhe 'Ndërmjetsueses' nuk asht në përputhje me testin e famshëm marial të Vatikanit II. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Pra "konçili" II i Vatikanit asht kundër Virgjinës MARI dhe Doktrinës së përhershme Mariale të Kishës Katolike, ashtu si edhe protestantat. Kshtu pra, na që duejmë Virgjinën MARI, bajmë mirë që jena kundër "konçilit" II të Vatikanit, kundër Gjon Palit II dhe kundër tanë shpifsve të Nanës së Zotit.]
- Gjon Palit II i pëlqente dashtnija njerzore, dashurues, ashtu siç ishte, i trupit njerzor, tue puthë e tue rrokë vajza të vogla, të reja e zonjusha, gjithmonë i dishiruem dhe i gzuem me i pâ kur ata kërcejshin para tij, dhe biles me kërcue vetë me tà. E kta i deshti edhe në Shën Pjetër, tue ndryshue edhe stilin i Sinodeve të kontinenteve, me vallzime, kërcime, me kangë afrikane e zhurma "tam-tam", gjithmonë me vallzues gjysë-nudo.
- Në "teologjinë e tij të trupit", Gjon Pali II ka thanë se "virgjiniteti n'vetvedi nuk asht superior mbi martesen, sepse spiritualiteti i saj shfaqet te ushtrimi i dashtnisë" (sic). Dhe në nji tjetër audiencë t'përgjithshme, Gjon Pali II zbuloi se "zhdeshja nudo e maskulinitetit dhe feminitetit përbajnë, për té, zbulimin kryesuer të krijesës njerzore, për té dhe të tjerët" (sic). Kjo e folun prej t'çekuilibruemit, e shtyu me thanë edhe se "trashigimija jonë do të jetë erotizmi i përjetshëm : erotizmi aktual asht detyra jonë, kurse erotizmi qielluer asht objektivi jonë" (sic !!!). Gjithashtu, po simbas GjPII, "Në Parajsë, erotizmi do të përbajë bazen e komunionit të shêjtënve" (sic !!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Muhameti nuk do t'ishte shprehë ma mirë ; po atherë, GjPII a ishte Papë apo musliman ? E ky keka "Papa i shêjtë" ? Si mendojnë Virgjina e Papërlyeme dhe Shêjtnit ? Në Romë, me 12 Prill 1984, 1200 gra në bluza e mbathje t'shkurta, të njeshuna për trup, ekzekutuen nji valle t'sinkronizueme për Gjon Palin II, në qytetin e Romës ; pjesët e tyne intime dukeshin kjartë, për gzimin e GjPII, "Papës shejt" ?!?!?!]
- Me 1 Qershor 1990, Gjon Pali II priti për të pesten herë Tenzin Gytro-n, i quejtuni "Dalai Lama", rimishnim i rrêmë i Budës. Për kyt personazh të trullosun, GjPII vuni në dispzicion nji abací. Sa për informacion : "Udha" ma e naltë e "shelbimit budist", e quejtun "Vayarayana” (që don me thanë "udha e organit seksual mashkullor"), gjindet në praktikat perverse imorale që përdorin dishirat dhe pasionet e njirit, të cilat s'bashkut i dedikohen riteve t'pamoralshme dhe orgjike. Dhe pikërisht, "mardhanjet imorale" përbajnë nji praktikë themelore të budizmit fillestar, e të lamaízmit në veçanti. Egziston mandej nji "udhë" shumë sekrete budiste, e quejun “Kalachakra”, e përbame prej forcave të errta përpijse (gllabruese) të nji çmenduníje t'popullueme prej formave diabolike, kujdestari i t'cilave asht vetë Dalai Lama. Vepra në rreshta, që transmeton mesazhin e ksaj "udhe" sekrete, shton në listen e përbuzjeve të sektarve të saj edhe JEZUSIN e Nazaretit, si nji msues heretik i popujve barbarë (sic !!!).[Shënim i Don Luigi Villa-s : E megjithaté, Gjon Pali II, "vikeri" i JEZUSIT të Nazaretit, nderoi Dalai Lama tue i vue në dispozicion nji abací, e cila ishte ndërtue me nderue JEZUSIN, dhe jo përbuzësit e Tij.]
Tue konsiderue çka përmenda shkurtimisht ma nalt mbi aktivitetin e Gjon Palit II, t'kujtojmë thanjen e Benediktit XVI, nji tjetër "viker" i JEZU-KRISHTIT për t'cilin do flasim nji herë tjetër, se Gjon Pali II "asht 'i lumë' për arsye të fesë së tij". Por mjerisht, "feja" e Gjon Palit II ka mohue si Fenë Katolike ashtu edhe Kishen shejte Katolike, ashtu si msohet në Biblen shejte dhe Traditen shejte Katolike mijavjeçare, tue konfirmue se Wojtyla ka kênë vetëm nji antipapë apostat çifut komunist, që gjoja paska rrxue komunizmin. Dhe populli i beson kta prralla pa u dridhë qerpiku. Popull i mjerë, që nuk kultivon Fenë hyjnore Katolike !!!
« Egzistojnë dy histori : historija zyrtare, gënjeshtare, që na msohet – ad usum delphini – dhe historija sekrete, ku gjinden arsyet e vërteta të ngjarjeve, nji histori e turpshme. » (Honoré de Balzac, antar i sektit martinist, “Le illusioni perdute”, Milano, 1981, Club. p. 711)
« Në t'njêten kohë, u gjinden aty disa njerëz që lajmnuen Shelbuesin mbi çka u kishte ndodhë disa galilèasve, t'cilve Pilati u kishte përzie gjakun me sakrificat e tyne. Tue marrë fjalen, JEZUSI u tha : "A mendoni ju se ato galilèas kjenë ma mkatnorë se tanë galilèasit e tjerë, sepse vuejten kto gjana ? Po ju tham se jo, por n'kjoft se nuk bâni pendêsë, edhe ju keni me mbarue të tânë si ata.
« E ato 18 vetë që mbaruen, kur u râ mbi krye Kulla e Siloèsë, mendoni ju se borxhi i tyne [ndaj Drejtsisë Hyjnuere] kje mâ i madh se i tânë qytetàrve t'Jeruzalemit ? Po ju tham se jo, por n'kjoft se nuk bâni pendêsë, edhe ju keni me mbarue të tânë si ata. » (sh'Luka 13:1-5)

Epilog
Gjon Pali II ka puthë publikisht Kur'anin.
14 Maj 1999 : Në Vatikan, Gjon Pali II puthi publikisht Kur'anin, librin prrallor të muslimanve.
Në përgjigje të atyne që pretendojnë se libri në fjalë nuk ishte Kur'ani, po prezantojmë nji pjesë të intervistës me "FIDES News Service" (1 Qershor 1999). Në kyt intervistë, 'Patriarku' katolik i Kaldesë, Rafaeli I, konfirmon se ishte prezent kur Gjon Pali II puthi Kur'anin :
"Me 14 Maj u prita prej 'Papës', s'bashkut me nji delegacion të përbamë prej imamit shia të xhamisë së Khadum-it dhe presidentit suni të kshillit administrues të Bankës islamike të Irakut. Ishte prezent gjithashtu nji ministër iraken i fesë...
"Në fund të audiencës, 'Papa' u përkul përpara librit të 'shêjtë' musliman, Kur'anit, që iu prezantue prej delagacionit, dhe e puthi në shêj respektit. Fotoja e ktij gjesti, që asht shfaqë në mnyrë të përsëritun në televizionin iraken, demostron se 'Papa' jo vetëm që nuk njeh vuejten e popullit iraken por edhe se aj ka respekt të madh për islamin." ("Tradition in Action".)
"Plani i shëlbimit përfshin Muslimanët." (Gjon Pali II, "Katekizmi i Kishës Katolike", vjeti 1992, paragr. 841)
"Asht herezi me thanë se muslimanët shëlbohen." (Sh. T. Papa Gregori XVI, Letra inciklike "Mirari Vos", paragr. 13)
"Në nji bashkëbisedim që pata me Gjon Palin II në apartamentin e tij privat kuptova, apo mendova se kuptova, që ky 'Papë' do të lêntë mbas vedit nji grumbull rrënojash : ato të strukturës autoritare dhe piramidale të Kurisë Romake. Tash më duket se kuptova që aj intuicion pothuajse katastrofik mëkatnote, po, por për mungesë : Rrënojat që 'Papa' Wojtyla ka me lanë mbrapa nuk janë vetëm ato të Kurisë Romake, por edhe ato të Kishës, s'pakut të asaj që tash dymijë vjet jena msue me e konsiderue të tillë, edhe na laikët, dhe që e mbajmë në gjak. (Shënim i përkthyesit : Nuk bahet fjalë ktu për Kishen Katolike të JEZU-KRISHTIT, mbasi dyert e Ferrit nuk kanë me triumfue kurrë kundër saj, por për kishen e re moderniste postkonçiljare, e cila vetquhet rrejshëm 'Kisha Katolike', por që nuk përmban asnji prej elementave identifikues të Kishës së JEZU-KRISHTIT, NJI, SHEJTE, KATOLIKE, APOSTOLIKE.)" (Indro Montanelli – “Corriere della sera”, 9 marzo 2000).

Kujtesë :
Edhe sikur publikisht t'jenë zgjedhë me konklavë, dihet se "de jure" (simbas ligjit) konklava nuk asht e pagabueshme. Po bie veç nji shembull prej Konstitucionit apostolik "Cum ex apostolatus", 15 Shkurt 1559, te Sh. T., Papes Palit IV, i cili ndër të tjera shkruen se "..n'kjoft se ndojherë ndonji ipeshkëv, ndonji kardinal apo edhe vetë Papa, para zgjedhjes në postin e tyne, kanë devijue prej Fesë Katolike apo kane râ në ndonji herezi, atherë promocioni, zgjedhja apo ngritja e tyne në postin e ri asht bosh (null) dhe e pavlefshme, edhe sikur kjo e fundit të kryhej me aprovimin unanim të tanë kardinajve."
Por si rregull bazë, për me dallue nëse kena të bajmë vërtetë me nji Papë autentik, Vikerin e JEZU-KRISHTIT mbi tokë, duhet pâ pagabueshmëníja e tij doktrinale, kur flet në mnyrë zyrtare. Si Bibla asht edhe Tradita shêjte Katolike msojnë se Papa ka mbështetjen e vazhdueshme të Zotit dhe nuk mundet me msue asnji gabim në Msimin e tij zyrtar mbi Fenë dhe Moralin Kristjan. Wojtyla, Ratzinger, Bergoglio me herezitë, blasfemat dhe idolatritë e tyne (ky i fundit me idhullin satanik "pachamama" ka profanue vetë Baziliken e Shën Pjetrin, rast unik diabolik që provokoi reagimin e ashpër të disa prej ish bashkpuntorve të tij, të cilër thyen heshtjen dhe e dënuen publikisht idolatrinë bergoliane, ndër të tjerë Viganò, Schneider, etj.). Kto janë shembuj të kjartë se kta antipapë nuk kanë pasë dhe nuk kanë asistencen e Hyjit pra nuk janë kênë dhe nuk janë Papët e Kishes Katolike. Ligji kanonik i Kishes 188/4 thotë se n'kjoft se ndonji klerik mohon publikisht Fenë Katolike, aj hupë automatikisht (ipso facto) postin e tij, post i cili mbetet vakant.
Detaje tjera shtesë mbi komunistin Wojtyla mundeni me i lexue në artikullin tjetër të Don Luigi Villa-s, GIOVANNI PAOLO II (ANTI) COMUNISTA ? (Chiesa viva, 430 mensile, settembre 2010)

mercoledì, gennaio 08, 2025

 + Doktrina heretike e kolegjialitetit

Nji prej doktrinave heretike të pseudo-konçilit të II të Vatikanit (1962-1965) asht kolegjialiteti : Simbas ksaj doktrine, kolegji i ipeshkvijve n'union me Papen, dhe kurrë i ndamë prej tij, ka fuqi supreme dhe të plotë mbi Kishen Katolike universale :
"Urdhni i ipeshkvijve asht pasardhësi i kolegjit të Apostujve në detyren e tyne si msues dhe barinj, dhe n'kyt urdhën ruhet kolegji i Apostujve. N'union me shefin e tyne, Pontifin Suprem (Papen), dhe asnjiherë i ndamë prej tij, urdhni i ipeshkvijve ka autoritet të plotë dhe suprem mbi Kishen Katolike universale. Sidokjoft, kjo fuqi nuk mundet me u ushtrue pa pranimin e Pontifit Romak (Papës)." (Dekreti "Christus Dominus", paragr. IV, pseudo-konçili II i Vatikanit, 28 Tetuer 1965)
E njejta doktrinë heretike e kolegjialitetit msohet edhe prej dokumentit tjetër "Lumen gentium", paragrafi XXII, të pseudo-konçilit të II të Vatikanit :
"Urdhni i ipeshkvijve asht pasardhësi i kolegjit të Apostujve në detyren e tyne si msues dhe barinj, dhe n'kyt urdhën ruhet (vazhdohet) kolegji apostolik. S'bashkut me shefin e tyne, Pontifin Suprem (Papen), dhe asnjiherë i ndamë prej tij, ku urdhën i ipeshkvijve ka autoritet të plotë dhe suprem mbi Kishen Katolike universale ; megjithatè, ky autoritet nuk mundet me u ushtrue pa pëlqimin e Pontifit Romak (Papës)." (sesioni V, 21 Nanduer 1964)
Kjo herezi shifet edhe në pseudo-ligjin 336, të pseudo-Drejtës Kanonike të vjetit 1983, e cila korrupton kshtu Doktrinen katolike mbi fuqinë e msimdhanjes dhe të juridiksjonit në Kishen Katolike. Kjo doktrinë heretike shtrembnon strukturen hyjnuere apo konstitucjonin e Kishës Katolike, tue nalcue fuqinë ipeshkvnore në nji rang të barabartë me fuqinë papale, doktrinë që asht konsiderue gjithmonë heretike prej Magjisterit të pagabueshëm të Kishës Katolike. Vetëm Pontifi Romak (Papa), mbas zg'jedhjes legjitime prej konklavës si pasardhsi legjitim i shen Pjetrit dhe mbas pranimit prej tij të ksaj zg'jedhjeje, merr prej Hyjit fuqinë e plotë dhe supreme të juridiksjonit mbi tanë Kishen Katolike universale. (Ligji 219 i të Drejtës Kanonike të 1917) Asht e vërtetë se në paketen e ligjeve të të Drejtës kanonike apo ligjeve kishtare jo të gjitha ligjet kanë të njejtin autoritet : aty përfshihen ligje hyjnuere (di diritto divino) dhe ligje ekleziastike (di dirito ecclesiastico). Ligjet hyjnuere, si ligji 219 mbi primatin dhe fuqinë supreme të Pontifit Romak, janë të të drejtës hyjnuere dhe nuk munden as me u ndryshue e as me u abrogue (anulue), as prej Kishës e biles as prej vetë Papës, mbasi Papa ka fuqi mbi Kishen por jo mbi Zotin dhe ligjet hyjnuere.
Pseudo-ligji 336 i pseudo-Drejtës kanonike të vjetit 1983 prishë dhe minon organizimin thelbsuer hyjnuer të Kishës Katolike, e për rrjedhojë ky pseudo-ligj e kjo doktrinë heretike nuk munden me ardhë prej Kishës Katolike por prej nji anti-kishe antikatolike, që ka pushtue Vatikanin e dioqezat dhe maskohet nën emnin e Kishës Katolike për me mashtrue e mallkue sa ma shumë shpirtna.
Zoti jonë JEZU-KRISHTI ka themelue dy lloje juridiksionit : juridiksionin e ipeshkvijve, pasardhsve t'Apostujve, dhe juridiksionin suprem të Papës, pasardhsit të shen Pjetrit. Simbas konstitucjonit të Kishës Katolike, trupi i ipeshkvijve administron territore të kufizueme me nji fuqi juridiksionit të kufizueme apo ordinare (t'zakonshme) por kurrë me nji fuqi supreme, si pretendon pseudo-ligji 336. (Rev. Emile Jombart S.J., "Manuel de droit canon", 1958, pp. 126-127)
Fuqija e ipeshkvijve asht ordinare (e kufizueme) mbasi ajo asht e lidhun 'ipso facto' me selinë ipeshkvnore, prandej ipeshkvijtë quhen edhe "ordinarius" të dioqezave të tyne përkatse. Juridiksjoni episkopal i nënshtrohet fuqisë së Pontifit Romak (Papës), prandej nuk asht as i plotë e as i pamvarun por i kufizuem te dioqeza (Rev. Augustine, O.S.B., "A Commentary on the New Code of Canon Law", 1918, vol. II, pg. 341-342).
Në kyt fuqi supreme të Pontifit Romak përfshihet edhe pagabueshmeníja e tij doktrinale. Pagabueshmënija e ipeshkvijve, si pjese përbase e Kishës msimdhase s'bashkut me Papen, rrjedh prej pagabueshmënisë papale dhe nuk egziston e ndame prej saj. Ipeshkvijtë të ndamë prej Papës munden me gabue, kurse Papa edhe i vetëm nuk mundet me gabue në misjonin hyjnuer që ka marrun prej KRISHTIT Zot me drejtue grigjen drejt Parrizit. Zoti jonë JEZU-KRISHTI i ka premtue vetëm sh'Pjetrit dhe pasardhsve të tij legjitimë se Feja e tyne nuk ka me u mungue kurrë; vetëm sh'Pjetrit dhe pasardhsve të tij legjitimë KRISHTI Zot u ka urdhnue me ushqye delet dhe qingjat e Tija, që përfaqsojnë si ipeshvijtë, meshtarët dhe tanë besimtarët e tjerë.
« 115. - Kisha msimdhanse a mundet me gabue në msimin e të vërtetave të zbulueme prej Zotit ?
« - Kisha msimdhanse nuk mundet me gabue në msimin e të vërtetave të zbulueme prej Zotit; ajo âsht e pagabueshme sepse, simbas premtimit të JEZU-KRISHTIT, "SHPIRTI i së vërtetës" e asiston vazhdimisht. (sh'Gjoni 15:26)
« 116. - Papa a mundet me gabue kur mson, aj vetë, të vërtetat e zbulueme prej Zotit ?
« - Papa nuk mundet me gabue kur mson, aj vetë, të vërtetat e zbulueme prej Zotit; aj âsht i pagabueshëm, si Kisha, kur, si Barí dhe Msues i tanë të Krishtênve, përcakton doktrinat që lidhen me Fenë ose moralin. » (Kateshizmi i Sh.T. Papës sh'Piu X, vjeti 1913)
« Kapitulli I : Krijimi i Primatit Apostolik në t'lumin Pjetër [kundër heretikve dhe shizmatikve]
« Kshtu pra na msojmë dhe deklarojmë se, simbas dëshmive të Unjillit shejt, Primati i jurisdikcionit mbi tanë Kishen e Zotit iu premtue dhe iu dorzue menjiherë dhe drejtpërdrejt të lumit Pjetër prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT. Simonit, që Shelbuesi i kishte thanë ma parë “Ju keni me u quejtë Cephas” [sh'Gjoni 1:42] mbasi aj kishte shpallë publikisht kto fjalë : “Ju jeni KRISHTI, Biri i Zotit të gjallë” [sh'Mateu 16:16], Zoti JEZUS i foli me kto fjalë solemne : “Jeni i bekuem Simon Bar Jona, sepse as mishi e as gjaku nuk ta kanë zbulue, por ATI Jem që asht në Qiell; Dhe Un po të tham se : Ti je Pjetër [shkamb] dhe mbi kyt shkamb kam me ndërtue Kishen Teme dhe dyert [fuqitë] e Ferrit nuk kanë me triumfue kundër saj. Dhe kam me t'dhanë çilcat e Mbretnisë së Qiellit : dhe gjithshka që ke me lidhë mbi Tokë ka me u lidhë edhe në Qiell dhe gjithshka që ke me zgidhë mbi Tokë ka me u zgidhë edhe në Qiell” [sh'Mateu 16:17 ff]. [Kundër Richerius etc. shif n. 1503]. Dhe vetëm Simon Pjetrit, mbas Rinjalljes, JEZUSI i dha juridiksonin e bariut ma të naltë dhe të udhëhjeksit të tanë gregjës së Tij, tuej i thanë “ Ushqeji qingjat e Mij,” “Ushqeji delet e Mija” [sh'Gjoni 21:15 ff]. Kyt doktrinë kaq të kjartë të Shkrimeve Shejte, që asht kuptue kshtu gjithmonë prej Kishës Katolike, e kundërshtojnë haptazi opinionet vicioze të atyne që mohojnë në mnyrë perverse faktin se Zoti jonë JEZU-KRISHTI ka themelue kyt formë qeverisjet në Kishen e Tij, se vetëm Pjetrit, përpara Apostujve të tjerë, individualisht ose bashkarisht, iu dha Primati i vërtetë i juridiksionit prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT, apo opinionet e atyne që pohojnë se ky Primat nuk iu dha t'lumit Pjetër menjiherë dhe drejtpërdrejt, por iu dha Kishës dhe nëpërmjet Kishës iu dha sh'Pjetrit, si ministër i ksaj Kishe. (Konçili Ekumenik i Vatikanit, Konstitucioni dogmatik I mbi Kishen e KRISHTIT; Sesioni IV, 18 Korrik 1870; Denzinger n. 1822)
« [Kanon]. N'kjoft se dikush thotë se i lumi Apostull Pjetër nuk asht caktue prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT si shefi i tanë Apostujve dhe kreu i dukshëm i të tanë Kishës Militante apo n'kjoft se thotë se sh'Pjetri mori nder të madh por nuk mori drejtpërdrejt dhe menjiherë prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT Primatin e nji juridiksioni të vërtetë, atherë aj kjoft mallkue. » (Idem; Denzinger n. 1823)
« Për mâ tepër, Selija Shêjte gjithmonë ka besue, Tradita e Kishës Katolike vazhdimisht ka dishmue dhe vetë Konçilet Ekumenike kanë deklarue se në vetë Primatin Apostolik që Pontifi Romak, si pasardhës i sh'Pjetrit, shefit të Apostujve, ushtron mbi Kishen Katolike universale, përfshihet fuqija supreme e Magjisterit (msimdhânjes) apo e drejta supreme me msue Kishen Katolike universale. Etnit e Konçilit të IV të Konstantinopojës, tuej u mbështetë mbi konçilet e maparshme, shpallen me nji shprehje solemne Fenë e tyne Katolike : "Rregulla e parë për me u shelbue asht me ruejtë Fenë e vërtetë (Katolike) [...] dhe nuk munden me u përbuzë fjalët e Zotit tonë JEZU-KRISHTIT, që thotë 'Ju jeni Pjetër (shkamb) dhe mbi kyt shkamb do t'ndërtoj Kishen Teme' (sh'Mateu 16:18), fjalë që janë provue t'vërteta nëpërmjet fakteve historike sepse në Selinë Apostolike Besimi Katolik dhe celebrimi i Doktrinës shêjte Katolike janë ruejtë gjithmone t'papërlyeme. Tue dishirue, atherë, kurrë mos me u largue prej Fesë Katolike dhe prej Doktrinës së ksaj Selije Apostolike, na shpresojmë me meritue me kênë në bashkimin e vetëm (katolik) që shpallë Selija Apostolike, bashkim në t'cilin uniteti i Besimit Katolik âsht i plotë dhe i vërtetë" (Hrd V 778 f.) [cf. n. 171 f.]. Për mâ tepër, me aprovimin e Konçilit të II të Lionit, Grekët shpallën se "Kisha Shejte Romake mban Primatin e plotë e mâ të naltë dhe ka superjoritetin mbi Kishen Katolike Universale, superjoritet që e deklaron, me vërtetsí dhe përvujtní, se e ka marrë me fuqinë supreme prej vetë Shelbuesit, në t'lumin Pjetër, shefin ose kreun e Apostujve, parardhsin e tanë Pontifve Romak; dhe mekênse Pontifi Romak (Papa) e ka për detyrë, mbi tanë të tjerët, me mbrojtë të vërteten e Fesë Katolike, atherë, gjithashtu çdo çâshtje që mundet me lindë rreth Fesë, duhet me u vendosë prej gjykimit të tij" [cf. n. 466]. S'fundmi, Konçili Ekumenik i Firences vendosi se "Pontifi Romak âsht Vikeri (Përfaqsuesi) i vërtetë i KRISHTIT, shefi i tanë Kishës, ati dhe msuesi i tanë t'Krishtênve dhe Pontifit Romak, në t'lumin Pjetër, Zoti jonë JEZU-KRISHTI i ka dhanë fuqinë supreme me msue, drejtue dhe udhëhjekë Kishen Katolike universale".
« Për me krye kyt detyrë pastorale, pasardhsit tonë, n'mnyrë t'palodhun, janë kujdesë gjithmonë që Doktrina shelbuese e JEZU-KRISHTIT të përhapej në tanë popujt e botës dhe, me t'njêjtin kujdes, kanë mundsue që kjo Doktrinë, aty ku pranohej, të ruhej e plotë dhe e pakorruptueme. Prandej, ipeshkvijtë e tanë botës, herë individualisht e herë t'mbledhun n'Sinode, tue ndjek nji traditë t'hershme të kishave katolike dhe simbas rregullit t'maparshëm, i paraqitshin ksaj Selije-Shejte kryesisht ato rreziqe që lindshin mbi çâshtjet e Fesë, në mnyrë që veçanarisht damet ndaj Fesë të riparoheshin, aty (n'Selinë-Shejte) ku Feja Katolike nuk mundet me dështue (sh'Bernardi, "Letra 190 drejtue Papës Inoçentit II [ML 182, 1053 D]). Për mâ tepër, Pontifët Romakë, simbas kohve e rrethanave, kajherë tue thirrë Konçile Ekumenike ose tue shqyrtue mendimin e Kishës Katolike t'përhapun në tanë boten, kajherë nëpërmjet sinodeve të veçanta, kajherë tuej përdorë mnyra të tjera t'frymzueme prej Providencës hyjnore, kanë vendosë, me ndihmen e Zotit, se katolikët duhen me besue e pranue ato çâshtje që ato i kanë vlersue se janë n'harmoni me Shkrimet Shejte dhe Traditen Apostolike; SHPIRTI-SHEJT nuk iu premtue pasardhsve të sh'Pjetrit që, prej zbulimit të Tij hyjnuer, ata të shpallshin nji doktrinë të re, por me ndihmen e Tij, ata të mbajshin të pandryshueme dhe të shpjegojshin me besnikní zbulimin hyjnuer apo depoziten e Fesë Katolike të trashigueme qysh prej kohës së Apostujve. Me t'vërtetë, tanë Etnit e bekuem dhe Doktorët shejtë e integralisht katolik të Kishës Katolike kanë përqafue, venerue dhe ndjekë Doktrinen apostolike të Pontifve Romakë, sepse ata e dijshin fort mirë se Selija e sh'Pjetrit (Selija Shejte) qëndron gjithmonë e paprekun prej çdo gabimi, simbas premtimit hyjnor që Zoti dhe Shelbuesi jonë JEZU-KRISHTI i bani shefit t'Apostujve të Tij : "Jam lutë për ty që Féja jote mos të dështojë kurrë, dhe kur t'forcóhesh, forcóji vllâznit e tu" (sh'Luka 22:32). (Konçili Ekumenik i Vatikanit, "Konstitucjoni i Parë Dogmatik mbi Kishen e KRISHTIT", Kapitulli 2 : "Vazhdimsíja e Primatit të sh'Pjetrit në mes të Pontifëve Romakë", Sesjoni i katërt, 18 Korrik 1870, Denzinger n. 1832-1837, faqet 455-456).
« SHPIRTI-SHEJT nuk iu premtue pasardhsve të sh'Pjetrit që, prej zbulimit të Tij hyjnuer, ata të shpallshin nji doktrinë të re, por me ndihmen e Tij, ata të mbajshin të pandryshueme dhe të shpjegojshin me besnikní zbulimin hyjnuer apo depoziten e Fesë katolike të trashigueme qysh prej kohës së Apostujve... » (Dekretet e Konçilit Ekumenik të Vatikanit, "Mbi msimin e pagabueshëm të Pontifit Romak-Papës", Konstitucjoni i parë dogmatik mbi Kishen e KRISHTIT, Sesjoni i katërt, 18 Korrik 1870)
« Ne vendosim gjithashtu se Selija-Shêjte Apostolike dhe Pontifi Romak zotnojnë primatin mbi tanë token; Pontifi Romak asht pasardhsi i t'lumit Pjetër, shefi i Apostujve dhe Vikeri (përfaqsuesi) i vërtetë i KRISHTIT, kreu i tanë Kishës, ati dhe doktori i tanë t'Krishtênve; në personën e t'lumit Pjetër, Pontifit Romak i asht dhanë prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT pushteti (fuqija) suprem me ushqye, drejtue dhe administrue tanë Kishen, ashtu si e thojnë aktet e Konçileve Ekumenike dhe kanonet shêjte. » (Konçili i Firences, i 17-ti Ekumenik; Dekreti për grekët, vjeti 1439)
Gjithashtu, pagabueshmënija papale e Papës vetëm apo e ipeshkvijve n'union me Papen nuk ushtrohet vetëm në raste solemne, si në konçile ekumenike p.sh., por çdo ditë, në misjonin shejt me msue, administrue e shejtnue Kishen Katolike universale, sepse SHPIRTI-SHEJT asiston vazhdimisht Kishen (Papen vetëm ose Papen+ipeshkvijtë) dhe nuk e len kurrë me gabue në misjonin e saj hyjnuer të marrun prej Zotit tonë JEZU-KRISHTIT (kanoni 1322 i të Drejtës Kanonike të 1917)
« Për ma tepër, duhet besue me nji Fé katolike dhe hyjnore gjithshka që gjindet në Fjalen e shkrueme të Zotit [Biblen Shejte] dhe në Traditen ["msimi i JEZU-KRISHTIT dhe i Apostujve, i dhanun në formë gojore apo të shkrueme, dhe i transmetuem nëpërmjet Kishës deri në ditët tona pa ndryshim."]; gjithashtu duhen besue si të zbulueme prej Zotit edhe ato doktrina që na propozohen prej Kishës, ose me anen e nji vendimi solemn ose me anen e fuqisë së saj msimdhanse të zakonshme (t'përditshme) universale. » (Konçili Ekumenik i Vatikanit, Sesjoni III, Kapitulli III : "Mbi Fenë", 24 Prill 1870)
« Aj që ju ndig'jon Më ndig'jon dhe aj që ju përbuz, Më përbuz [u tha Shelbuesi sh'Pjetrit dhe Apostujve]; dhe aj që Më përbuz, përbuz Até që Më ka dërgue. » (Sh'Luka 10:16)
« N'kjoft se vllai jot nuk ndig'jon Kishen, atherë ai kjoft për ty si publikani dhe pagani. » (sh'Mateu 18:17)
At Lapide S.J., komentuesi i njoftun biblik, mbi pasazhin e mâsipërm, komenton se aj që përbuz Prelatin e Kishës Katolike, ku Prelati nënkupton Papen, atherë aj përbuz Kishen, t'cillen Prelati drejton dhe difton se aj nuk don me kênë qytetar dhe bir i ksaj Kishe Katolike. Për rrjedhojë, aj duhet me u konsiderue jo si besimtar katolik por si pagan, pra si nji mkatnuer publik. (Volumi 2, faqe 305)
« Kur Roma ka folë, çâshtja âsht e mbyllun. » (Papa sh'Inoçenti I)
Si konkluzjon, Kisha Katolike (msimdhanse), kjoft Papa vetëm, kjoft Papa n'union me ipeshkvijtë, nuk mundet kurrë ma gabue në Magjisterin e saj hyjnuer mbasi vetë Hyji e asiston vazhdimisht. Prezenca e doktrinave heretike, si ajo e kolegjialitetit që analizova n'artikullin e soçëm, në msimdhanjen e kishës që vepron tash gadi 50 vjet prej Vatikanit dhe dioqezave, qysh prej pseudo-konçilit të II të Vatikanit, asht nji tregues i kjart se kjo kishë ronkalljano-montinjano-vojtiljano-racingerjano-bergoljane nuk asht Kisha Katolike e JEZU-KRISHTIT t'cilen Hyji e asiston vazhdimisht për mos me gabue, por nji kishë anti-katolike humanitare, judeo-masonike e satanike që maskohet nën emnin e Kishës Katolike për me rrêjtë, mashtrue e mallkue shpirtnat.
« Ruejuni prej profetve të rrêmë! Kanë me ju ardhë të veshun me tesha qingjash por përmbrênda janë ujq grabitqarë. Ata keni me i njoftë prej fryteve të tyne, ashtû si njifet pema prej fryteve të saja. A vjèlen rrushtë ndër ferra apo fiqtë, ndër gjemba ? Pema e mirë xjerr fryte të mira; pema e keqe, fryte të kqija. Nji pemë e mirë nuk mundet me xjerrë fryte të kqija dhe as nji pemë e keqe, fryte të mira. Por çdo pemë që nuk ban fryte të mira ka me u këputë dhe me u hjedhë n'zjerm. Pra, profetët e rrêmë keni me i njoftë prej fryteve të tyne. » (sh'Mateu 7:15-20)
« Vllâznit e mij, ruejuni prej atyne që shkaktojnë skandale dhe dasína mes jush, tuej u largue prej doktrinës katolike që ju keni msue. Rrini larg prej tyne! Kto njerëz nuk shërbejnë JEZU-KRISHTIN, Zotin tonë, por janë skllevën të epsheve të tyne dhe me fjalë t'âmbla e servile mashtrojnë shpirtnat e thjeshtë. » (Prej letrës së sh'Palit drejtue Romakve, 16:17)

 



+ LITANITE E FMIJNISE SHEJTE TE ZOTIT TONE JEZU-KRISHTIT +

O Zot, kíni mëshirë për ne !
O JEZUS Fmi, kíni mëshirë për ne !
ATE Qielluer, që jeni Zot, kíni mëshirë për ne !
BIR, Shëlbuesi i botës, që jeni Zot, kíni mëshirë për ne !
SHPIRTI-SHEJT, që jeni Zot, kíni mëshirë për ne !
TRINIA SHEJTE, që jeni nji Zot i vetëm, kíni mëshirë për ne !

JEZUS Fmi, premtue prej mrekullinave, kíni mëshirë për ne !
JEZUS Fmi, i Dishiruemi i kombeve, kíni mëshirë për ne !
Fmi, Mbreti i Paqes, që toka thirrte në lutjet e saja, si nji vesë bamirse, kíni mëshirë për ne !
Fmi i bekuem, që vini në Emnin e Zotit, kíni mëshirë për ne !
Fmi, dritë e nalcueme n'mesin e terrinave, mbi ata që janë vullnetmirë, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që vini me rinovue ftyren e tokës, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që vini me zëvendsue ligjin e frigës me nji ligj dashtnijet, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që na çlironi prej tiranisë së anmikut të shelbimit tonë, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që jeni ulë në brishtsinë e fmijnisë veç për me na nalcue në Hyjninë Tuej, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që i jeni nënshtrue vuejtjeve tona për me i shërue, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që keni marrë mbi Vedi mizerjet e botës, që na t'i tejkalojmë, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që djepi Juej asht tmerri i Ferrit, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që Lindja Juej gzon Qiellen dhe token, kíni mëshirë për ne !
Fmi, gzimi i barijve dhe drita e Mbretënve dijetarë, kíni mëshirë për ne !
Fmi, Mbret i egziluem në mesin e popullit Tuej, kíni mëshirë për ne !
Fmi, fillesa e tanë shejtënve, kíni mëshirë për ne !
Fmi, ngushllimi i popullit Tuej, kíni mëshirë për ne !
Fmi, Zot i fortë, Até i shekullit të ardhshëm, Princ i paqes, kíni mëshirë për ne !
Fmi, i ardhun n'kyt botë për me shpëtue mkatnorët, kíni mëshirë për ne !
Fmi, Mbret i përjetshëm, që mbretnija Juej nuk ka me mbarue kurrë, kíni mëshirë për ne !
Fmi, që keni ardhë me prue mbi tokë at' zjerm shejt që ndriçon dhe ndez, kíni mëshirë për ne !

Kíni mshirë për ne dhe na i falni mkatet tona, JEZUS Fmi !
Prej skllavnisë së mkatit, çliróna, JEZUS Fmi !
Prej shpirtit të mendjemadhsisë dhe prej iluzioneve të krenisë, çliróna, JEZUS Fmi !
Prej skllavnisë së pasioneve, çliróna, JEZUS Fmi !
Prej prirjeve perverse dhe epsheve, çliróna, JEZUS Fmi !
Prej voktsisë shpirtnuere dhe demelisë, çliróna, JEZUS Fmi !
Prej zellit t'pakontrolluem në sukses dhe dekurajimit në krygje, çliróna, JEZUS Fmi !
Për t'Xanunit Tuej shejt, çliróna, JEZUS Fmi !
Për përvujtnimet dhe lotët e Fmijnisë Tuej, çliróna, JEZUS Fmi !
Për vorfninë e djepit Tuej, çliróna, JEZUS Fmi !
Për përvujtninë e jetës Tuej, çliróna, JEZUS Fmi !
Për dijen dhe urtinë e msimeve Tueja, çliróna, JEZUS Fmi !
Për nënshtrimin Tuej plot respekt ndaj Prindve Tuej, çliróna, JEZUS Fmi !

Enjëll i Zotit, që hjekni mkatet e botës, fálna, JEZUS Fmi !
Enjëll i Zotit, që hjekni mkatet e botës, plotsóna lutjet, JEZUS Fmi !
Enjëll i Zotit, që hjekni mkatet e botës, kíni mëshirë për ne, JEZUS Fmi !

JEZUS Fmi, ndigjóna !
JEZUS Fmi, plotsóna !

T'lutena

ZOT JEZUS, që keni denjue me mshehë për ne madhshtinë e Hyjnisë Tuej t'mishnueme dhe njerzoren Tuej krejt hyjnuere, deri në rangun tejet t'përvujtë të lindjes dhe t'fmijnisë, bani që, tuej njoftë Urtinë Tuej hyjnuere në fmijninë Tuej dhe forcën Tuej në brishtsinë Tuej, t'Ju adhurojmë Fmi mbi tokë dhe t'kontemplojmë Lavdinë Tuej në Qiell. Ashtu kjoft.

 Paganizmi në islam

 

Besimi i vetëm i vërtetë hyjnuer Kristjan-Katolik nuk ka pasë dhe nuk mundet me pasë kurrë idhujtarí apo kult pagajsh, mbasi asht krijue dhe drejtohet prej vetë Zotit tonë JEZU-KRISHTIT.

Në të kundërt, ritet islamike-pagane që praktikohen prej muslimanve sod vërtetojnë se islami asht nji besim pagan apo idhujtar. Në vijim po rradhis disa prej ktyne praktikave pagane islamike.
 

Adhurimi në Ka’aba

Simbas haditheve të Bukharit, që s’bashkut me ato të Muslimit pranohen prej sektit sunit si plotsisht autentike dhe të vërteta ("sahih"), Ka’aba në Mekë ishte nji qendër e adhurimit të idhujve dhe mbrenda në ndërtesen kubike adhuroheshin 360 idhuj, në periudhen para islamit. (volumi 3, libri 43, numri 658). Muhamedi i hoqi idhujt por mbajti njênin prej tyne për islamin, idhull që njihej në kohët pre-islamike, gurin e zi ("Ruknu l-Asuad"). Guri i zi ishte nji idhull i randsishëm në kohën para islamit, ashtu siç e lexojme prej njênit prej interpretuesve të njohun kuranor, ("tafsir") ibn Kathir :

« Ibn Ishaq said, "The tribes of Quraysh collected stones to rebuild the House, each tribe collecting on their own. They started rebuilding it, until the rebuilding of the Ka`bah reached the point where the Black Stone was to be placed in its designated site. A dispute erupted between the various tribes of Quraysh, each seeking the honor of placing the Black Stone for their own tribe. The dispute almost led to violence between the leaders of Quraysh in the area of the Sacred House. Banu `Abd Ad-Dar and Banu `Adi bin Ka`b bin Lu'ay, gave their mutual pledge to fight until death. However, five or four days later, Abu Umayyah bin Al-Mughirah bin `Abdullah bin `Amr bin Makhzum, the oldest man from Quraysh then intervened at the right moment. Abu Umayyah suggested that Quraysh should appoint the first man to enter the House from its entrance to be a mediator between them. They agreed. The Messenger - Muhammad - was the first person to enter the House. When the various leaders of Quraysh realized who the first one was, they all proclaimed, `This is Al-Amin (the Honest one). We all accept him; This is Muhammad.' When the Prophet reached the area where the leaders were gathering and they informed him about their dispute, he asked them to bring a garment and place it on the ground. He placed the Black Stone on it. He then requested that each of the leaders of Quraysh hold the garment from one side and all participate in lifting the Black Stone, moving it to its designated area. Next, the Prophet carried the Black Stone by himself and placed it in its designated position and built around it. The Quraysh used to call the Messenger of Allah `Al-Amin' even before the revelation came to him." »

 Në Arabinë pre-islamike, zotat pagaj adhuroheshin në formen e gurve apo shkambijve. Kshtu për shembull hyjnija pagane “al-lat” besohej se ishte njëra prej vajzave të allahut dhe adhurohej në formen e nji shkambi kubik; nji ndërtesë ishte ndërtue mbi té për me diftue se ishte nji shpi adhurimit. (Sura 53:19; "Kitab Al-Asnam- The Book of Idols", p. 14). Guri i zi puthej dhe adhurohej si idhull para islamit dhe Muhamedi e lejoi kyt praktikë edhe mbas islamit. 

« Narrated 'Abis bin Rabia: 'Umar came near the Black Stone and kissed it and said "No doubt, I know that you are a stone and can neither benefit anyone nor harm anyone. Had I not seen Allah's Apostle kissing you I would not have kissed you." » (Bukhari 2:26:667, 2:26:657; Muslim 7:2912-2915).

(Kallzon Abis bin Rabia : Umari erdhi afër gurit të zi, e puthi dhe tha : Pa dyshim, un e di se ti je nji gur që nuk i ban as dobí e as dam kujt. Mos t’kisha pa apostullin e allahut tuej të puthë, un nuk do të kisha puthë.)

Umari e din se guri asht përdorë ma parë si idhull dhe në pamje të parë refuzon adhurimin e tij, por bjen në idolatri tuej imitue Muhamedin. Në kulturen semite puthja asht nji shêj i adhurimit dhe i venerimit të madh.

Muslimanët besojnë se guri i zi asht vue në Ka’aba prej Abrahamit dhe Ishmaelit dhe ai përcakton vendin prej ku duhet fillue tauaf-i (rrotullimi rreth Ka’abas). (Sheikh Ahmad Kutty “The Black Stone - History and Significance” - Islam Online, January 8, 2003). Megjithaté nuk egziston asnji prove shkencore, historike dhe arkeologjike që Abrahami dhe Ishmaeli të kenë nd-rtue Ka’aban dhe t'kenë vue aty gurin e zi; përkundrazi kjo prralle arabe kundërshtohet prej vetë burimeve islame :

Simbas Suras 2:125, thuhet se Abrahami paska ndërtue Ka’aban. Simbas haditheve të Bukharit, Ka’aba asht ndërtue 40 vjet përpara Tempullit të Jeruzalemit. (4:55:636). Tempulli i Jeruzalemit u ndërtue rreth viteve 958-951 BC dhe, simbas Bukharit, Ka’aba asht ndërtue 40 vjet ma parë, pra rreth viteve 998-991 BC. Por Abrahami ka jetue rreth vitit 2000 BC dhe simbas Shkrimeve Shejte ka dalë prej ksaj bote në moshen 175 vjeçare (Gjeneza 25:7), fakt qe e ban të pamujtun prezencen e tij në Mekë simbas pretendimeve islamike.

Ka’aba nuk ka asnji lidhje me Abrahamin apo me Ishmaelin. Profesori egjiptjan, Dr. Taha Husayn, autoritet i njoftun në literaturen arabe, thotë se pretendimi mbi Abrahamin e Ishmaelin asht propagandue pak kohë para ngritjes së islamit dhe asht shfrytzue për përhapjen e tij. ("As quoted in Mizan al-Islam by Anwar al-Jundi", p. 170).

Lutja 5 herë në drejtim të Mekës

Para islamit, arabët pagaj luteshin 5 herë në ditë në drejtim të Mekës ("The Encyclopedia of Islam, edited by Eliade", P. 303FF). Muhamedi e ruejti kyt praktikë për islamin dhe e sanksionoi me nji tjetër prrallë arabe, nji udhëtim natën drejt Qiellit !!! me anen e nji kafshe mistike : al-buraq. G'jatë ktij udhëtimi, thuhet se Muhamedi, që ka lindë në vitin 570 mbas KRISHTIT, paska shkue fluturim në xhaminë inegzistente Al-Aqsa të Jeruzalemit !!!, e cila, në fakt, kje ndërtue prej khalifas Al-Walid vetëm në vjetin 705 mbas KRISHTIT, kohë kur Muhamedi nuk ishte gjallë, mbasi kishte dekë në vjetin 632 mbas KRISHTIT. Bukhari në hadithet e tija rrëfen se ky udhëtim ishte i vërtetë dhe jo thjesht nji andërr (5:58:228). Gjithashtu nji kapitull i Kuranit ka marrë kyt êmën : udhëtimi nokturn (natën) : al-isra.

Zoroastrianët persianë gjithashtu luteshin 5 herë në ditë, tuej krye ritet e lamjes përpara, por në ndryshim prej muslimanve ata luteshin në drejtim të diellit apo të zjermit “të shejtë”. (Joseph H. Peterson -GAHS - "Avesta Zoroastrian Archives").

Argjërimi (njiními) në muajin e Muharramit

Fisi pagan i Muhamedit, Quirashi, argjëronte (njinonte) në diten e 10të të muajit të Muharramit. Muhamedi e mbajti kyt praktikë pagane për islamin, por tuej e lanë ma vonë në dëshiren e muslimanve. Bukhari thotë se Muhamedi argjëronte në kyt ditë dhe kur migroi në Medina vazhdoi me argjërue në kyt ditë, dhe i urdhnoi edhe të tjerët me e imitue. Kur filloi me u praktikue edhe argjërimi i Ramadanit, praktika e argjërimit në diten e Ashures (dita e 10të e Muharremit, muajit të parë të kalendarit islamik) u la simbas dishirës. (5:58:172).

Tauafi midis Safas dhe Maruas

Tauafi midis maleve Safa dhe Marua në Mekë asht nji ritual islamik i lidhun me pelegrinazhin e Mekes, haxhin. G'jatë ktij rituali, muslimanët ecin 7 herë në mnyrë frenetike midis ktyne dy maleve. Ky ritual në fakt ishte nji praktikë pagane që arabët pagaj kryenin në kohët para islamit, shkruen Bukhari në hadithe (2:26:710). Por Muhamedi e mori edhe kyt ritual pagan për islamin, tuej e sanksionue me nji “zbulim”kuranor, ku allahu islamik me sa duket e kishte aprovue kyt ritual pagan dhe nuk e konsideronte mkat tauafin midis maleve Safa dhe Marua në Mekë. (Sura 2:158).

Ceremonitë e Ihram-it

Muslimani përpara se me fillue haxhin në Mekë duhet me krye ritualet e Ihramit, që përfshijnë lamjet, veshjen e nji rrobe të caktueme, etj. Ihrami në fakt ishte nji praktikë që përdorej në ritet e adhurimit të idhujve prej arabve pagaj, në kohen pre-islamike. Bukhari në hadith shpjegon se ihrami përdorej me adhurue idhullin “manat” në vendin e quejtun “Al-Mushallal”. (2:26:706).

Rrotullimi rreth Ka’abas

G'jatë haxhit, muslimani duhet me u rrotullue 7 herë rrotull Ka’abas. Kjo praktikë ishte nji ritual pagan që kryhej po në at' vend, rreth Ka’abas, në kohet pre-islamike, ku mbrenda në Ka’aba adhuroheshin zoti hane “hubal”, 360 zotat (idhujt), ku idhulli allah ishte njeni prej tyne. Ndryshimi me periudhen islamike ishte se, para islamit, arabët pagaj rrotulloheshin rrotull Ka’abas krejtsisht të zhdeshun, pra lakuriq. Kurrë as në Krishtenim e as në kohen e Judaizmit para KRISHTIT Zot  nuk asht përdorë ndojherë rrotullimi me adhurue e lëvdue Hyjin Krijues të Gjithpushtetshëm. Dy besime të tjera pagane ma të vjetra se Islami, që përdorin rrotullimin me adhurue e nderue idhujt, janë Budizmi dhe Hinduizmi. Kshtu për shembull, në ritin “satfere” të martesës hindu çifti i martuem sillet 7 herë rrotull nji zjarri, tuej përseritë lutje fetare pagane.

Simboli i gjysëm-hanës

Hubal ishte "zoti hanë" që adhurohej mbrenda Ka’abas në kohën para islamike dhe simboli i hubalit ishte gjysëm-hana. Njihet gjithashtu nji episod kur njiherë gjyshi pagan i Muhamedit, Abd al-Muttalib, për pak sa nuk sakrifikoi t'atin e Muhamedit, Abdallahun, në ndërim të hubalit, "zotit hanë". Ky episod rrëfehet prej biografit të parë të Muhamedit, ibn Hisham :

« An arrow showed that it was 'Abdullah to be sacrificed. 'Abdul-Muttalib then took the boy to Al-Ka'bah with a razor to slaughter the boy. Quraish, his uncles from Makhzum tribe and his brother Abu Talib, however, tried to dissuade him. They suggested that he summon a she-diviner. She ordered that the divination arrows should be drawn with respect to 'Abdullah as well as ten camels. … the number of the camels (finally) amounted to one hundred. … They were all slaughtered to the satisfaction of Hubal. » (Ibn Hisham 1/151-155; Rahmat-ul-lil'alameen 2/89,90).

Ka’aba pra ka kênë dikur nji vend sakrificash njerzore për me nderue idhullin hubal. Mbas lindjes se islamit, Muhamedi e hodhi poshtë hubalin, megjithatë, në betejen e Badr-it, anmiku i tij, Abu Sufjan, lëvdoi idhullin hubal tuej thirrë "o hubal, je i madh"; Muhamedi atherë urdhnoi ndjeksit e vet me bërtitë ma fort : “allahu asht ma i madh”. (Sahih Bukhari, 4:52:276). Edhe sod, simboli pagan i idhullit hubal, gjysmë-hana, vendoset me u vue mbi xhamija.                      

Gjeocentrizmi islam i demaskuem prej vrojtimeve te thjeshta shkencore

Po përfundoj kyt koment me nji tjetër element pagan të doktrinës islame, gjeocentrizmin. Simbas modelit islam të gjeocentrizmit, toka asht e rrafsht dhe e palëvizshme (Quran 2,22; 15,19; 20,53; 43,10; 50,7; 51,48; 71,19; 78,6-7;), dhe se dielli lëviz rreth tokës (Quran 36, 37-40), tue u ngrit dhe tue u ulë nga/në vende fikse (Quran 18, 86; 18,90); ma saktsisht, simbas Kuranit dielli perëndon (ulet) dhe qëndron në nji burim ujit të turbullt (Quran 18,86). Në fakt islami mson se egzistojnë 7 toka dhe 7 qiej të rrafsht si pite (Quran 65,12; 71, 15), njena mbi tjetren, dhe kto shtatë toka-pite qëndrojnë mbi nji kafshë-balenë (Quran 68,1). Ktu poshtë po vej adresen internet të nji vidioje të shkurtë (afro 4 min.), ku shifet kjart se doktrina islame mson nji tokë të palëvizshme dhe rrafshe (sidomos kur kujtojmë se simbas islamit dielli lind e perëndon nga/në vende fikse). Komentatorët islamik (sheikë e akademikë islamikë) në video thojnë se u doka me besue në Kuran dhe me refuzue çdo refleksion apo provë të shkencës të sotme moderne që kundërshton Kuranin. Ndryshej prej kohnave t'beduinve arabë, sod krejt kollaj me anen e satelitve mundena me vëzhgue se toka asht nji sferë, që lëviz. Kto fakte të thjeshta prej gjeocentrizmit  islamik, - gjeocentrizmi ka kênë nji teori e vjetër pagane -, vërtetojnë se doktrina islame nuk vjen prej Hyjit e as nuk çon te Hyji.

https://archive.org/download/MiracleScientifiqueDuCoranLeSoleilEtLaTerre/Miracle%20scientifique%20du%20coran%20le%20soleil%20et%20la%20terre.mp4

martedì, aprile 23, 2024

 Fakte pak të njoftuna mbi çifutin komunist Karol Wojtila Katz, i njoftun si Gjon Pali II


 

        Injoranca fetare ishte dhe asht nji prej plagve ma të mëdha që populli i shumë vuejtun shqiptar trashëgoi prej diktaturës së egër komuniste. Ato pak meshtarë që i mbijetuen burgjeve të tmerrshme nuk përhapen Traditen shejte Apostolike, ashtu siç e kishin për detyrë, por ndihmuen instalimin e reformës apostate e heretike të Vatikanit II, e maskueme nën nji aparencë gjoja të devoçme, për me mashtrue besimtarët e padijtun, ashtu siç edhe ndodhi. Kto meshtarë liberalë e tradhtarë të Unjillit e të Traditës Apostolike kanë përgjegjsinë primare për veprimtarinë e tyne shkatrruese edhe të asaj doktrine katolike të brishtë që kishte mujtë me i pshtue persekutimit bolshevik. Çifuti komunist Karol Wojtila, i njoftun si « Papa Gjon Pali II », ka edhe aj meriten e veçantë në kyt aksion minues të Unjillit e Traditës së vërtetë Katolike, sidomos mbas inaugurimit në Shqipni, para injorancës së besimtarve, të hierarkisë moderniste e sektare simbas shembullit të Vatikanit II.

Kush ishte me të vërtetë Gjon Pali II ?

Mbas 1945, edhe pse simbas mediave publike simbolizonte persekutimin në Poloni, Karol Wojtila Katz figuronte mes çifutve dhe komunistave të rangut të naltë. Në fakt, nanen e kishte me origjinë çifute. Qysh në fillimet e karrierës së tij njifej si prift progresist, afër me lëvizjen e kripto-komunist

ave Znak dhe Pax. Wojtila ishte dishepull i egzistencialistave Max Scheler dhe Hussert, e përkrahës i panteistit dhe masonit apostat Teilhard de Chardin, si dhe i antropologut Rudolf Steiner (të tanë kta "shembuj frymzues" ishin antikatolikë t'dalluem).

Nuk duhet harrue fakti jo shumë i njoftun se Karol Wojtila, aka Gjon Pali II, ishte Rotarian, pra antar i shoqnisë masonike Rotary Club, shoqni si motër me organizatat komuniste. Ky fakt konfirmohet edhe prej mjeshtrit të madh të masonerisë italiane Armando Corona. Mos t’harrojmë se kur vdiq Gjon Pali II, sekti masonik “Skull and Bones” i thuri lavde gjithashtu. (Epiphanius, "Massoneria e sette segrete - La faccia occulta della storia", quarta edizione 2008, pp. 769-770)

Në Dhetor 1996, sekti masonik “Grande Oriente d’Italia” i ofroi Gjon Palit II titullin e vet ma prestigjioz, “Urdhnin e Galileut”, si shprehje të falenderimit për për kontributin e Wojtilës në mbështetje të idealeve të masonerisë. Përfaqsuesi i masonerisë italiane theksoi faktin se Gjon Pali II meritonte me u nderue sepse kishte promovue “vlerat e masonerisë universale : vllazninë, respektin e dinjitetit njerzuer, të shpirtit të tolerancës, elementa kto bazë të jetës së masonve të vërtetë”.

Simbas Ligjeve kishtare (Kodi i të drejtës kanonike, kanoni 2335), kushdo që nep emnin për me u bâ pjesë e shoqatave masonike (si Rotary Club) apo të tjerave të ngjashme, si ato komuniste apo anarkiste, merr automatikisht çkishënimin.

Wojtila ishte i preferuemi i Zenon Kliszkos-it, presidentit të Parlamentit polak dhe ideologut kryesor të Partisë komuniste në Poloni, i cili kishte votue disa herë vetëm për zgjedhjen e Wojtylës si ipeshkëv i Krakovisë. Në fakt deri atherë, Wojtila nuk kishte dënue asnjiherë persekucionin komunist në vendin e tij, as privatisht e as publikisht. Kshtu p.sh., mbas arrestimit të bujshëm dhe shokues të Arqipeshkvit të Krakovisë Baziak dhe ipeshkvit të tij ndihmës, Stanislaw, Wojtila (i konsakruem tashma meshtar me 1 Nanduer 1946) nuk bani asnji lloj reagimit, por dy ditë mbas arrestimeve shkoi me pushime për ma bâ ski në male. Dy javë ma vonë, mbasi arqipeshkvi Wyszynski (i cili kundërshtonte vazhdimisht kandidaturen e Wojtylës për Arqipeshkëv të Krakovisë) u ngrit në rangun e kardinalit, aj denoncoi publkisht arrestimin e Arqipeshkvit Baziak. Si rrjedhojë, qeveria komuniste polake i hoqi të drejten me dalë jashtë Polonisë, ndërkohë që Wojtila mundej me dalë jashtë vendit, pa asnji lloj vështirsijet, natyrisht me lejen e qeverisë komuniste polake, mbasi ashtu si edhe në vendet e tjera të bllokut komunist, duhej viza e qeverisë me dalë jashtë shtetit. Vlen me u përmendë fakti se kundër dishirës së anti-komunistit të vendosun, Kardinalit Wyszynski, i cili refuzonte kategorikisht Wojtylen si arqipeshkëv të Krakovisë, tue kundërshtue për afro dy vjet veton e Presidentit të Parlamentit polak, komunistit Zenon Kliszko, në favor të Wojtylës, mbas vdekjes se Imzot Baziak, Wojtila u zgjodh "arqipeshkëv" i Krakovisë, në Janar të 1964. ("Chiesa viva", 430 mensile, settembre 2010, p. 8 )

Kundër shtantazhit të mediave t'kompromentueme publike dhe, për rrjedhojë, kundër koncepteve t'gabueme t'injektueme prej ktyne mediave t'kontrollueme, Karol Wojtila nuk ka pasë lidhje as me Fenë Katolike e as me Kishen Katolike të JEZU-KRISHTIT, mbasi publikisht aj i ka mohue të dyja.

Patjetër që ideologjia antikatolike komuniste asht dënue gjithmonë prej Kishës Katolike. Kshtu, vlejnë me u përmendë Inciklikët : "Quod Apostolici Muneris" (1878) i Papës Piu IX, "Rerum Novarum" (1892) i Papës Leonit XIII dhe "Divini Redemptoris" (1937) i Papës Piu XI.

Me 15 Korrik 1948, Kisha Katolike nën Papen Piu XII nxori nji Dekret çkishërimit kundër atyne që propagandojnë msimet materialiste dhe anti-katolike të komunizmit ("L'Osservatore Romane", 15 luglio 1948). Në fakt egzistonte edhe në Ligjin kanonik të Kishës (kanoni 2335) çkishënimi ipso facto (automatikisht) kundër atyne që rregjishtroheshin në rradhët e Masonerisë apo organizatave të tjera të ngjashme (ku përfshihen organizatat komuniste, bolshevike e nihiliste) që komplotojnë kundër Kishës dhe autoriteteve të ligjshme civile.

Doktrinave revolucionare postkonçiljare Wojtila i dha hov edhe në Unesco :
"Duhet me forcue njirin dhe me punue për té, e jo për ndonji motiv tjetër, por ekskluzivisht për njirin." (Prej fjalimit të GJP II në Unesco, 2 Qershor 1980 ; cf. "Chiesa viva", settembre 2010)

Asht e trishtë me kujtue se në listen e objektivave dhe filozofisë së Unesco-s shkruhen edhe kto fjalë : "Unesco duhet me eliminue çdo vizion ekskluzivisht e primar mbinatyror, tue u bazue mbi nji 'humanizëm mondial' që do t'jetë edhe shkencor, dhe për kyt qëllim asht themelore për Unesco-n me adoptue nji kandvështrim evolucionist." (Ibid. p. 33)

“N'kjoft se ndokush mohon se bota asht krijue për lavdinë e Zotit, atherë aj kjoft mallkue.” (Koncili I Ekumenik i Vatikanit, 1870, Sesioni 3, Kanoni 5)
Në Mars të 1982, në Mars të 1984, në Prill të 1985 dhe në Dhetor të 1990,

Karol Wojtila, i njoftun si Gjon Pali II, priti përzemërsisht në Vatikan sektin judeo-masonik të B’naï B’rith. Mos t’harrojmë se B’naï B’rith janë sekti masonik që pranon ekskluzivisht vetëm çifutë në rradhët e veta, të cilët janë anmiq të betuem të Krishtënimit dhe të lirisë së popujve, mbasi punojnë tash shekuj me rallë për ndërtimin e nji urdhni të ri botnuer satanik e diktatorial.

"Vatikani ka pushue s'thirrunit kryqzatat kundër komunizmit, sepse na nuk e përcaktojmë ma religjionin 'oppio'. Rruga ma e mirë asht shkuemja [n'dialog] drejt njeni-tjetrit. Takimi i ardhshëm mes Gjon Palit II dhe Gorbaçiovit asht dishmi e ktij qëndrimi të ri vatikanas." (“Ansa - La Stampa”, 22 Nandor 1989)

Dhe Michail Gorbaciov, i zgjedhuni i Zbigniew Brzezinskit, ishte antar i Komisionit Trilateral (pjesë e Elitës satanike që drejton boten) dhe antar i masoniko-satanikes "Lucis Trust" (dikur "Lucifer Trust - Oborri i luçiferit"), sektit satanik ma të fuqishëm që drejton ONU-n. Themeluesja e "Lucis Trust", priftnesha satanike Alice Bailey, flet kshtu për krijimin e planifikuem të nji Religjioni të Ri Botnor, disa tipare të reja t'cilit po i rradhis ktu ma poshtë :

- Jo Krishti i Kryqzuem por Krishti i Njallun do të jetë shêja dalluese e Religjionit të Ri...� Nji kishë e re e Zotit, e dalun prej bashkimit të tana religjioneve dhe tana grupeve shpirtnore, ka me i dhanë fund herezisë së separatizmit...� Çkristalizimi i tana religjioneve ka me hjedhë poshtë përfundimsht tana dogmat dhe vendimet që formulojnë t'ashtuquejtunat t'vërteta, mbasi janë shkaktare mosmarrveshjesh...� e n'fund nuk ka me pasë dallime mes Kishës unike Universale, lozhes së shejte (sic!!!) të tanë masonve të vërtetë dhe rretheve ma të ngushta të shoqnive ezoterike. (Cf. "Chiesa viva", settembre 2010, p. 39)

Po rradhis ktu poshtë disa referenca tjera mbështetse, nxjerrë nga artikulli "Papa" Giovanni Paolo II: una beatificazione sacrilega?, prej Don Luigi Villa, mik i Padre Pios dhe i zgjedhuni i Papës Piu XII për me demaskue masonët e infiltruem në rradhët e klerit katolik :

- Wojtila ishte aj që në librin e tij “Varcare la soglia della speranza”, f. 9, ka shkrue : "Jezusi asht Biri konsubtancial i Atit, po, por edhe mundet me u mohue... Mundet me u refuzue e gjitha kjo dhe me u shkrue me shkroja t'mëdhaja : "Zoti nuk ka Bir (sic !!!) ; Jezu-Krishti nuk asht Biri i Zotit por vetëm nji prej Profetve." (sic!!!) [Shënim i Don Luigi Villa-s : Kjo blasfemë e GJPII na kujton kabalen rabinike që mohon hyjninë e JEZU-KRISHTIT dhe Misterin Trinitar.]

- Me 15 Tetor 1986, në Francë, Wojtila mbasi takoi komunitetin antikatolik të Taizes dhe sektarët karizmatik pentekostal të Paray le Monial, u tha se "Kultit të Zemrës Shêjte të JEZUSIT i kishte kalue koha". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Fyemje tejet e randë kundër KRISHTIT Shëlbues ; e për kompensim "aprovon" kultin e Mshirës hyjnore të motër Faustinës, që Dikasteret Romake e kishin bllokue gjithmonë në t'kaluemen].

- Gjon Pali II çoi nji përfasques t'ijin për me drejtue ceremoninë e vuemjes së gurit të parë të xhamisë së Romës, që duket si nji aprovim i religjionit të rrêmë islam, i cili mohon hyjninë e JEZU-KRISHTIT dhe persekuton e vret t'Krishtênët.

- Nji tjetër batutë heretikë e Gjon Palit II : "Nuk ka motiv me u preokupue për shpirtnat e fmijve t'abortuem. Ata janë t'pshtuem sepse mkati origjinal nuk egziston". Kjo fjali asht nxjerrë prej Herman Humpert-it prej librit të Wojtylës "Persona e azione". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Masonët kanë ba gjithçka me demostrue kyt "t'vërtetë" t'ynen. E tashti, nji "pape"... e deklaron publikisht. Pasojat e ktij akti janë të tmerrshme : jo mkatit origjinal, jo shelbimit, jo mishnimit [panevojshëm], jo Krishtit, jo Kishës, gjithçka e rrêmë. E ky keka "Papa i shêjtë", ("il santo subito") ?] Në fakt, në letren e tij "Evangelium Vitae", të 25 Marsit 1995, paragr. 99, Gjon Pali II ka shpallë herezinë se fmijtë mujkan me u shelbue pa Pagzim (sic), ndërkohë që domosdoshmënija e pagzimit të fmijve për shëlbim i ka rrâjët si në Bibël ashtu edhe në Traditen Apostolike (Denzinger n. 102, n. 791). Gjithashtu në "katekizmin" e kishës konçiliare (11 Tetor 1992), i propaganduem rrêjshëm si Katekizmi i Kishës Katolike, n'vend që me thanë 'Katekizmi i kishës së re postkonçiljare', Gjon Pali II ka msue herezinë se egziston shpresa (e shelbimit) për fmijët që vdesin pa Pagzim, (paragr. 1261).

Në të kundërt :

"JEZUSI iu përgjigj dhe i tha : N'kjoft se ndokush nuk rilind përmes ujit dhe SHPIRTIT-SHEJT, aj nuk mundet me hî n'Mbretnínë e Zotit." (sh'Gjoni 3, 5)

"ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ." (ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 3:5)

"Respondit Jesus : Amen amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei." (Joan. III, 5)

τις - anybody, ndokush, not just a man.

"Prej nji njirit mkati hyni në botë, dhe përmes mkatit vdekja, dhe vdekja râ mbi tanë njerzit, të cilët të tanë kanë mkatnue në até (Adamin)." (Romakve 5, 12)

- Gjon Pali II ka ndalue statujen e Zojës së Fatimas me hî në Baziliken e Asizit, për mos me fye shefat e religjoneve të tjera, por ka pranue me vue mbi elterin e Tabernaklit nji statujë të idhullit pagan buda : nji krim kundër Urdhnimit të Parë të Hyjit.

- Në letren "Redemptor hominis et Dominum vivificantem" (4 mars 1979), Gjon Pali II shfaqi nji ndryshim të direktivave të Kishës (postkonçiljare), tue përmendë njirin 100 herë ma shumë se Zotin. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Përpara ktij dokumenti, rruga e t'Krishtênve ishte përcaktue prej vetë JEZU-KRISHTIT : "Un jam Udha, e Vërteta dhe Jeta. Askush nuk shkon te ATI veç përmes Mejet." (sh'Gjoni 14, 6). Por mbrapa, Gjon Pali II shpallë se "rruga e Kishës asht njiri", tue akuzue për rrênë vetë Zotin. (Blasfemë monstruoze).]

- Në të "Drejten e tij Kanonike" (1983) (shkrueme për kishen e re postkonçiljare), Wojtila ka eliminue shêjat dogmatike të Kishës Katolike "NJI, SHEJTE, KATOLIKE, APOSTOLIKE", për me vue "Komunioni, Ekumenizmi, Kolegjialiteti". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Ndërkohë, në mnyrë të rrême dhe hipokrite, vazhdohet me u rrecitue në dioqeza Credo-ja : NJI, SHEJTE, KATOLIKE, APOSTOLIKE].

- Në letren e tij "Redemptor hominis et Dominum vivificantem" (4 Mars 1979), Wojtila afirmon se "Shelbuesi jonë ka sigurue shelbimin për çdo njiri me Mishnimin e Tij.. qysh n’momentin e t’Xanunit të Tij" (herezi), tue pranue kshtu pavarsinë e Kishës prej Fesë, Pagzimit dhe veprave të mira. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Edhe kyt herë, Gjon Pali II akuzon për rrênë vetë Shelbuesin, i Cili mson kjartë : « Dhe JEZUSI u tha Apostujve : "Shkoni në tanë boten dhe predikoni Unjillin çdo njirit; aj që ka me besue dhe ka me u pagzue ka me u shelbue; aj që nuk ka me besue, ka me u dënue. » (Sh'Marku 16:15-16)] Simbas të njejtës letër heretike "Redemptor hominis...", Wojtila mson herezinë se përmes Mishnimit, KRISHTI Zot keka bashkue përgjithmonë me çdo njiri, pa përjashtim, pavarsisht besimit, edhe kur njiri asht i pavetdijshëm. (n. 10-14) Kjo herezi wojtiljane mbështetet mbi konstitucionin heretik të Vatikanit II, « Gaudium et spes », simbas te cilit « tanë njerzit janë të shelbuem prej JEZU-KRISHTIT dhe kanë të njejtin vokacjon dhe të njejten destinë hyjnuere » (n. 29).

- Gjon Pali II ka bâ nji "teologji" t'ijen personale, nji "nocion të ri të Revelacionit", nji "fé" të ré.

- Për Gjon Palin II egziston nji "humanizëm" i pamvarun prej Hirit të Zotit, prej vetë JEZU-KRISHTIT, prej kultit litugjik, prej Sakramendeve, prej SHPIRTIT-SHEJT ; për GjPII jeta e njirit nuk asht mâ lavdija e Zotit. T'rijve muslimanë, në stadiumin e Kazablankës (Marok), u tha : "Na besojmë në të njêjtin Zot, t'vetmin Zot, Zotin e gjallë". (Në të kundërt, besimi i rrêmë islam nuk beson në hyjninë e JEZU-KRISHTIT. Atherë, si besókena në t'njêjtin Zot ?)

- Në nji takim ndërfetar, Gjon Pali II u vetquejt "udhërrfyesi dhe ruejtsi i tana religjioneve të botës", dhe dënoi "fondamentalizmin katolik" (Katoliçizmin e vërtetë tradicional integral)...

- Në nji tempull luteran në Jeruzalem, GjPII ka deklarue : "Vij drejt jush, drejt trashigimisë shpirtnuere të Martin Luterit, (e si Luteri, GJPII asht heretik dhe sensual) tue paraqitë "spiritualitetin e tij të thellë". [Shënim i Don Luigi Villa-s : Pra até të nji kryeheretiku, të nji persekutuesi të Kishës Katolike, të nji t'korruptuemi, të nji gjirízi vesesh, të nji vrasësi dhe vetvrasësi.]

- Në Togo, në "pyllin e shêjt" të Lomesë, Gjon Pali II ka marrë pjesë në ceremoni pagane ; pak ditë ma vonë, aj mori pjesë edhe në rite sastanike, në Kara dhe Togoville. [Shënim i Don Luigi Villa-s : A ishte GJPII vikeri i JEZU-KRISHTIT apo vikeri i satanit ?]

- Në Masdras të Indisë, Gjon Pali II mori "krezmimin" e thatë të "lopës shêjte" !!! t'vueme n'ballë prej nji priftneshë të atyne satanikve që kolektivisht thirren me êmnin "Shiva" apo "mirëdashës, vullnetar" ; pra nji "sakramend luçiferian i trinisë së brahmanizmit".

- Në Togo të Afrikës, Gjon Pali II u ba mik i shtrigajve voodoo, adhurues të gjarpnijve, praktikues të orgjive imorale dhe vrasës të fmijve.

- Gjon Pali II ka ndryshue edhe Doktrinen Mariale, tue u largue kshtu, prej Doktrinës tradicionale Mariale të Kishës Shêjte Katolike. Në fakt, në nji audiencë të përgjithshme, aj tha : "Egzegjetët tashti pranojnë unanimisht se pasazhi i Gjenezës, në origjinalin hebraik (sic), i atribon veprimin e gjarpnit jo drejtpërdrejt mbi "Gruen" por mbi pasardhjen e saj". [Shënim i Don Luigi Villa-s: Edhe ktu, GjPII asht kundër Doktrinës së përhershme katolike.]

- N'nji tjetër audiencë t'përgjithshme, GjPII tha : "Në favor të Xanunit t'Papërlyem citohet shpesh si dishmi biblike kapitulli XII i Apokalipsit, ku flitet mbi "Gruen" e veshun me diell ; por egzegjeza aktuale devijon për me identifikue në kyt "Grue" komunitetin e popullit të Zotit, që ka me dhanë në jetë, mes dhimbjeve, Mesinë e rinjallun" (!!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Kjo asht nji tjetër "përmbysje" e Doktrinës që Kisha Katolike ka msue gjithmonë.]

- Edhe në nji tjetër audiencë të përgjithshme, GjPII tha se "JEZUSI, mbi Kryq, nuk ka shpallë zyrtarisht "Amsinë universale" të Virgjinës MARI, por ka instaurue nji raport amnuer (prej nane) me dishepullin e preferuem" (!!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Edhe kjo batutë e gabuem dhe fantaziste e Gjon Palit II asht kundër Doktrinës Mariale t'përhershme.]

- Mbi "Titujt Marialë", në Akademinë Mariale Pontifikale Ndërkombtare, GjPII tha : "Nji përkufizim i 'Titujve Marialë' të 'Avokates', 'Bashkshelbueses' dhe 'Ndërmjetsueses' nuk asht në përputhje me testin e famshëm marial të Vatikanit II. [Shënim i Don Luigi Villa-s : Pra "konçili" II i Vatikanit asht kundër Virgjinës MARI dhe Doktrinës së përhershme Mariale të Kishës Katolike, ashtu si edhe protestantat. Kshtu pra, na që duejmë Virgjinën MARI, bajmë mirë që jena kundër "konçilit" II të Vatikanit, kundër Gjon Palit II dhe kundër tanë shpifsve të Nanës së Zotit.]

- Gjon Palit II i pëlqente dashtnija njerzore, dashurues, ashtu siç ishte, i trupit njerzor, tue puthë e tue rrokë vajza të vogla, të reja e zonjusha, gjithmonë i dishiruem dhe i gzuem me i pâ kur ata kërcejshin para tij, dhe biles me kërcue vetë me tà. E kta i deshti edhe në baziliken e Shën Pjetrit, që e ka profanue, tue ndryshue edhe stilin i Sinodeve të kontinenteve, me vallzime, kërcime, me kangë afrikane e zhurma "tam-tam", gjithmonë me vallzues gjysë-nudo.

- Në "teologjinë e tij të trupit", Gjon Pali II ka thanë se "virgjiniteti n'vetvedi nuk asht superior mbi martesen, sepse spiritualiteti i saj shfaqet te ushtrimi i dashtnisë" (sic). Dhe në nji tjetër audiencë t'përgjithshme, Gjon Pali II zbuloi se "zhdeshja nudo e maskulinitetit dhe feminitetit përbajnë, për té, zbulimin kryesuer të krijesës njerzore, për té dhe të tjerët" (sic). Kjo e folun prej t'çekuilibruemit, e shtyu me thanë edhe se "trashigimija jonë do të jetë erotizmi i përjetshëm : erotizmi aktual asht detyra jonë, kurse erotizmi qielluer asht objektivi jonë" (sic !!!). Gjithashtu, po simbas GjPII, "Në Parajsë, erotizmi do të përbajë bazen e komunionit të shêjtënve" (sic !!!). [Shënim i Don Luigi Villa-s : Muhameti nuk do t'ishte shprehë ma mirë ; po atherë, GjPII a ishte Papë apo musliman ? E ky keka "Papa i shêjtë" ? Si mendojnë Virgjina e Papërlyeme dhe Shêjtnit ? Në Romë, me 12 Prill 1984, 1200 gra në bluza e mbathje t'shkurta, të njeshuna për trup, ekzekutuen nji valle t'sinkronizueme për Gjon Palin II, në qytetin e Romës ; pjesët e tyne intime dukeshin kjartë, për gzimin e GjPII, "Papës shejt" ?!?!?!]

- Me 1 Qershor 1990, Gjon Pali II priti për të pesten herë Tenzin Gytro-n, i quejtuni "Dalai Lama", rimishnim i rrêmë i Budës. Për kyt personazh të trullosun, GjPII vuni në dispzicion nji abací. Sa për informacion : "Udha" ma e naltë e "shelbimit budist", e quejtun "Vayarayana” (që don me thanë "udha e organit seksual mashkullor"), gjindet në praktikat perverse imorale që përdorin dishirat dhe pasionet e njirit, të cilat s'bashkut i dedikohen riteve t'pamoralshme dhe orgjike. Dhe pikërisht, "mardhanjet imorale" përbajnë nji praktikë themelore të budizmit fillestar, e të lamaízmit në veçanti. Egziston mandej nji "udhë" shumë sekrete budiste, e quejun “Kalachakra”, e përbame prej forcave të errta përpijse (gllabruese) të nji çmenduníje t'popullueme prej formave diabolike, kujdestari i t'cilave asht vetë Dalai Lama. Vepra në rreshta, që transmeton mesazhin e ksaj "udhe" sekrete, shton në listen e përbuzjeve të sektarve të saj edhe JEZUSIN e Nazaretit, si nji msues heretik i popujve barbarë (sic !!!).[Shënim i Don Luigi Villa-s : E megjithaté, Gjon Pali II, "vikeri" i JEZUSIT të Nazaretit, nderoi Dalai Lama tue i vue në dispozicion nji abací, e cila ishte ndërtue me nderue JEZUSIN, dhe jo përbuzësit e Tij.]

Tuej konsiderue çka përmenda shkurtimisht ma nalt mbi aktivitetin e Gjon Palit II, t'kujtojmë thanjen e Benediktit XVI, nji tjetër tradhtar i JEZU-KRISHTIT dhe viker i satanit, për t'cilin do flasim nji herë tjetër, se Gjon Pali II "asht 'i lumë' për arsye të fesë së tij". Asht fakt teologjik e historik i verifikueshëm se feja e Vojtilës kundërshton dhe mohon si Fenë Katolike të zbulueme prej Zotit në Bibël Shejte dhe Traditen shejte Apostolike, ashtu edhe Kishen e JEZU-KRISHTIT, NJI, SHEJTE, KATOLIKE DHE APOSTOLIKE, për me konfirmue se Wojtila ka kênë vetëm nji antipapë apostat çifut komunist, që gjoja paska rrxue komunizmin. Dhe populli i beson kta prralla të nji militantizmi partiak të shfrenuem. Popull i mjerë, që nuk kultivon Fenë hyjnore Katolike !!! E kush ka pasë me ia msue ???

« Egzistojnë dy histori : historija zyrtare, gënjeshtare, që na msohet – ad usum delphini – dhe historija sekrete, ku gjinden arsyet e vërteta të ngjarjeve, nji histori e turpshme. » (Honoré de Balzac, antar i sektit martinist, “Le illusioni perdute”, Milano, 1981, Club. p. 711)

« Në t'njêten kohë, u gjinden aty disa njerëz që lajmnuen Shelbuesin mbi çka u kishte ndodhë disa galilèasve, t'cilve Pilati u kishte përzie gjakun me sakrificat e tyne. Tue marrë fjalen, JEZUSI u tha : "A mendoni ju se ato galilèas kjenë ma mkatnorë se tanë galilèasit e tjerë, sepse vuejten kto gjana ? Po ju tham se jo, por n'kjoft se nuk bâni pendêsë, edhe ju keni me mbarue të tânë si ata.

« E ato 18 vetë që mbaruen, kur u râ mbi krye Kulla e Siloèsë, mendoni ju se borxhi i tyne [ndaj Drejtsisë Hyjnuere] kje mâ i madh se i tânë qytetàrve t'Jeruzalemit ? Po ju tham se jo, por n'kjoft se nuk bâni pendêsë, edhe ju keni me mbarue të tânë si ata. » (sh'Luka 13:1-5)

« O Timoté, ruej Traditen (e Fesë Katolike), tuej shmangë të rejat profane të fjalve dhe kontraditat e nji shkence që mban në mnyrë të rrême kyt êmën. Disa kanë hupë Fenë sepse kanë praktikue kto t'reja e kto kontradita. Hiri i Zotit kjoft me ty ! Amen. » (1 Timoteut 6, 20-21)

« Prandej, vllâzen, qëndroni t'patundun dhe rueni e mbani Traditat që keni msue, si prej fjalve ashtu edhe prej letrave t'mija. » (Prej Letrës së II të sh'Palit Apostull drejtue Thesalonve 2, 14)

« Merr për rregullen tande fjalët shêjte që ke ndig'jue prej mejet, në Fenë dhe Dashtninë hyjnore që asht në JEZU-KRISHTIN. Ruej Traditen e mirë, nëpërmjet SHPIRTIT-SHEJT që banon në né. » (2 Timoteut 1, 13-14)

« Na ju urdhnojmë, vllazën, në Emnin e Zotit tonë JEZU-KRISHTIT, që të mos frekuentoni ata vllazën që sillen në mnyrë çthurun, dhe jo simbas Traditave që i kanë marrë. » (II Tesalonve III, 6)

« Konçili shejt ekumenik i përgjithshëm i Trentës, i mbledhun legjitimisht në SHPIRTIN-SHEJT..., mban gjithmonë para syve qëllimin për me zhdukë gabimet dhe me ruejtë në Kishë pastërtinë e Unjillit, i cili mbasi kjé profetizue në t’kaluemen prej profetve në Shkrimet Shejte, u promulgue s’parit prej vetë Zotit tonë JEZU-KRISHTIT, Birit të Zotit, i Cili urdhnoi mandej që ky Unjill t’i predikohej çdo njiri përmes Apostujve, si burim i çdo të vërtete shelbuese dhe i çdo rregulli moral.

« Konçili shejt shef gjithashtu kjart se kjo e vërtetë dhe ky rregull përmbahen në Shkrimet Shejte dhe në Traditat e pashkrueme të cilat, të marruna prej Apostujve direkt prej vetë JEZU-KRISHTIT ose të transmetue, dorë më dorë, prej Apostujve nën drejtimin e SHPIRTIT-SHEJT, kanë mbërritë deri te ne...

« N’kjoft se ndokush nuk i pranon Librat e Biblës si të shejtë dhe kanonikë në totalitetin e tyne, me tanë pjesët e tyne përbase, ashtu si e kena zakon me i lexue në Kishen Katolike dhe ashtu si i gjejmë në versjonin e vjetër të Vulgates latine, dhe n’kjoft se ndokush i përbuz me vetdije e qellimisht Traditat e naltpërmenduna, aj kjoft mallkue. » (Konçili Ekumenik i Trentës, Denzinger n. 783-784)